No mam nadzieję, że teraz będziecie szczęśliwi. Ostatnio Sisters Offline, a teraz nowy rozdział. Mam trochę wolnego, jest zimna jesień i macie! Mam nadzieję, że rozdział się spodoba. Zapraszam! ♥
Adventure Time and Me~~Rozdział XIII
~Drużyno do ataku!~~
Po tych słowach wszyscy rzucili się w stronę Króla Złego. Każdy jak tylko mógł starał się walczyć.
Taki skład drużyny nie mógł stwierdzić jednak wygranej, a sam przeciwnik był bardzo silny. Ekipa była
dość mało zgrana. Pewnie przez wydarzenia przeszłości. Jednak teraz nikt nie zwracał na to uwagi. Ich
wspólnym celem było dobro Krainy Ooo i własne. Lodowy Król używał swoich mocy i zamrażał wszystko po kolei.
Cytryndor biegał po całej komnacie krzycząc i tratując wszystko na swojej drodze. Marcelina zamieniła się
w demona i starała się ubić Króla Złego. To ona miała największą moc. Słoniczka nie wiedząc co robić plątała
się pod nogami armii, którą nasłał na bohaterów Lich. Utrudniała im walkę. Jake jak tylko mógł walczył z armią
wroga. Sakura użyła swoich mocy, które ćwiczyła z Ablaharem, jak się okazało największym swoim wrogiem. Myślała też
o tym wszystkim. A może rzeczywiście oni nie żyją? Jeśli tak to przecież co ona będzie robiła dalej? Bez Finn'a.
Bez swojej miłości? No i jeszcze fakt, że to Król Zły uczył ją tych wszystkich rzeczy. A więc on sam chce się z nią
zmierzyć. Skoro tak? To na co jeszcze ona czeka? Przecież on chce walczyć z nią! W tym właśnie momencie krzyknęła:
-Hej! Lich! Skoro chciałeś walczyć ze mną, to na co jeszcze czekasz? Chodź tu draniu!-W te słowa Król Zły odwrócił oczy w
jej stronę ignorując Marcelinę. Podszedł i wypowiedział słowa:
-Wiesz. Skoro to ma być rzeczywiście porządny pojedynek zachowajmy uroczyste tradycje odbywania się walk. W końcu
skoro mam przejmować kontrolę nad światem chcę, aby to wszystko odbyło się doskonale. No, a te umiejętności, których
ciebie nauczyłem są po to, ażebyś mogła walczyć ze mną uczciwie.-Po tych słowach kazał swojej armii zaprzestać walk.
Pragnął, aby na środku pozostał tylko on i Sakura.
-No więc odejdźmy od siebie o 5 kroków. Taaak. Doskonale. Teraz jak na pojedynek przystało pokłońmy się sobie
i zaczynajmy!
-Nigdy ci się nie pokłonię!-Krzyczała dziewczyna.
-A ja jednak myślę, że tak.-Lich użył jednego ze swoich okrutnych zaklęć i rzucił je prosto w Sakurę. Ta zwinęła się w pół,
jednak za kilka sekund wyprostowała się z powrotem.
-Dobrze no to możemy zaczynać. Trzy, czte-ry!-I zaczęła się walka. Widać było tylko światła. Najpierw ogromne niebieskie, kiedy
dziewczyna zmieniła się w formę bojową, a potem mniejsze kiedy to czarodzieje używali swych zaklęć. Armia Króla Złego i ekipa
Sakury stały z boku i patrzyły na wszystko. Mieszkańcy Ooo bardzo chcieli pomóc dziewczynie, ale wiedzieli, że nie mogą.
Dookoła miejsca walki było ogromne pobojowisko. Wiele rzeczy rozwalił Cytryndor, a inne same z siebie łamały się po tym, jak
Lodowy Król zamrażał je. Wszytko wyglądało strasznie. Jak po ogromnej wojnie lub tornadzie, które przeszło tylko w grocie Licha.
Nie widać było końca walki. Nie wiadomo też było kto dokładnie wygrywał, kto prowadził. W pewnym momencie Sakura potknęła się o
kawałek podłogi, która została rozbita. Przewróciła się i uderzyła głową w leżące szkło. Dokoła jej głowy pojawiła się kałuża krwi.
Dziewczyna na chwilę straciła przytomność. Gdy się ocknęła zobaczyła nad sobą Złego, który przybliżał swe łapy, aby wykonać ostateczny
wyrok śmierci. Ta jednak starała się używać swych mocy, niestety bezskutecznie. Nie miała już sił. Wiedziała, że zbliża się jej koniec.
-Królu, skoro i tak mam umierać czy mogę wypowiedzieć ostatnie słowa? W pojedynkach tak zawsze można.
-No niech ci będzie. Masz 3 minuty. W końcu już nigdy nie zobaczysz swych przyjaciół!
-No więc Lichu mam nadzieję, że spodoba ci się w Królestwie Śmierci!-Po tych słowach Zły odwrócił głowę do góry, a ta turlając się
odsunęła się w bok. Nagle słychać było ogromny huk, a potem zobaczyć można było tysiące kawałków lodu i zielonego szkła, które
rozsypały się po całej jaskini. Ale co się stało? Kiedy Sakura leżała na ziemi zobaczyła, że ogromny żyrandol idealnie nad nimi został
zamrożony. Dziewczyna widziała, że lada chwila spadnie. Musiała tylko wyczuć moment. I udało się! Król Zły został przygnieciony i mocno
zraniony. Potem zniknął. Wszyscy bardzo cieszyli się, choć wiedzieli, że prędzej czy później powróci. Jednak teraz nikogo to nie obchodziło.
Uradowani mieli niestety jeszcze jedną zagwostkę do zrozumienia. Co z osobami,które on zabił? Sakura postanowiła by wszyscy poszli rozejrzeć się
głębiej. Szli ciemnymi, zimnymi korytarzami. Zaglądali do każdej komnaty. W jednej z nich zauważyli zarysy dużej, wiszącej klatki. Ze strachem
weszli w głąb pomieszczenia. Usłyszeli krzyki. Sakura zapaliła włącznik, który znalazła. Blade światło okryło cały pokój. W klatce z niedowierzaniem
przyglądali się bohaterom Finn, Balonowa i pozostałe zabite postacie. Niebieskowłosa z ulgą podbiegła do klatki, z pomocą przyjaciół ściągnęła ją
na dół, otworzyła i mocno przytuliła Finn'a.
-Finn, myślałam, że nie żyjesz! Kocham cię!
-Sakuro, jesteś bohaterką! Tęskniłem za tobą. Nawet nie wiedziałem jak ci przekazać, że te ciała to były odlewy woskowe! Udało ci się samej zgadnąć,
że sprawcą jest Lich. Kocham cię!-Jeszcze długo tulili się do siebie, ale potem to wszystko przerwał im Cytryndor:
-Skończcie już! Musimy stąd uciekać, bo coś tu się zaraz zawali na nas!
-Racja, uciekajmy.-Powiedziała dziewczyna. Wszyscy wyszli, a dla pewności podpalili jaskinię. Doszczętnie ją zniszczyli i uciekli. Finn, Sakura i
Jake odprowadzili wszystkich do domów i podziękowali za wszystko. Pod królestwem Cytryndora, Finn i Sakura znów zaczęli się tulić.
-To ja już pójdę. A wy i wasze zachowanie jesteście Niedopuszczalni!-Potem uciekł, a oni wrócili do domu. Wieczorem siedząc na kanapie wspominali
wszystko i nawzajem opowiadali sobie co się działo kiedy się nie widzieli. To zdarzenie mimo wielu problemów jakie przysporzyło, sprawiło, że
wszyscy stali się dla siebie bardzo ważni. Ich więzy pogłębiły się i naprawiły. Wrogowie stali się przyjaciółmi i to jest właśnie najważniejsze.
W tym rozdziale trochę przekazu. Trochę o przyjaźni i o tym jak ważne wydarzenie może zmienić relacje międzyludzkie. Mam nadzieję, że jesteście zadowoleni. Z nadzieją pisałam ten rozdział. Dziękuję wam, że jesteście. W przyszłych rozdziałach jednak znów może się trochę namieszać, ale więcej wam nie zdradzę ;) Do zobaczenia następnym razem! Mam nadzieję na komentarze pod postem :) Pozdrawiam ♥
