Królowa Ciemności zaprasza.

Dziś ja przejmę posta, bo Nina jak zwykle się leni przed książkami. Dziś jest mój szczęśliwy dzień. Pada deszcz, jest mokro, zimno i ponuro, a w dodatku Nina musi uczyć się długich modlitw by móc je jutro zaliczyć u kobiety, która bardzo boi się szatana, choć uważam, że gdyby mnie poznała to od razu jej zdanie zmieniło by się nie do poznania. W każdym razie ja tu dziś rządzę, a jeśli ktoś nie lubi Grayandii to polecam nie czytać tego co napiszę. Chcę, abyście w tej chwili przestali czytać jeśli wasz humor jest dobry. W sumie to czytajcie. Im więcej nieszczęśliwych ludzi na świecie, tym świat jest lepszy. Teraz napiszę wam co nie podoba mi się na tym świecie:

1. Szczęście
2. Radość
3. Śmiech
4. Uśmiech
5. Jeśli coś udaje się ludziom
6. Wszystko co słodkie
7. Optymizm
8. Jednorożce
9. Króliczki i Zajączki
10. Róż

Tak to są rzeczy, które wkurzają mnie najbardziej. Teraz czas na rzeczy, które mnie cieszą. W większości to przeciwieństwa tego co mnie wkurza:

1. Deszcz
2. Zimno
3. Mrok
4. Nieszczęście
5. Ponure myśli
6. Zło
7. Czarne lwy i konie
8. Ciemne i straszne lasy
9. Strach
10. Wszystko co budzi w normalnych ludziach niepokój, strach i odrzucenie. To co omijają

To były rzeczy, które mnie cieszą. Jestem zbyt leniwa by pisać dalej, więc kończę posta i możecie czekać na kolejne, ale od Niny. (Jeśli w końcu oderwie się od książek) Teraz chcę wam jeszcze powiedzieć, że post byłby wcześniej, ale zostałam mianowana Królową Ciemności i miałam trochę spraw do załatwienia. Oficjalnie teraz wam to ogłaszam. Jeśli są ty jacyś moi fani to macie powody do dumy. Inni powinni się bać. To proste lubisz mnie?-Masz u mnie dobrze. Nie lubisz mnie?-Masz przerąbane. Teraz to wszystko. Jako królowa, wasze pierwsze zadanie to skomentowanie tego posta, a właściwie tego jak zareagowaliście na to, że zostałam mianowana. Piszcie czy się to wam podoba. Teraz idę, bo tak ja chcę. Piszcie i nara.

Adventure Time and Me~~Rozdział VIII

Hej, wiem, że pewnie czekaliście na ten rozdział i w końcu udało mi się go skończyć. Musze przyznać, że chyba ten pisało mi się najtrudniej ze wszystkich. Brak natchnienia i mam nadzieję, jeśli nie wyszedł takim, jakim chcielibyście go widzieć. Od razu za rozczarowanie przepraszam, ale może nie będzie aż tak źle ^^ Zaczynajmy. Życzę miłego czytania.




                                  Adventure Time and Me~~Rozdział VIII



~~I mówi to ten, którego "wrażliwość mieści się w łyżeczce od herbaty"~~

-Jake, Jake!!!
-Sakura dlaczego się tak drzesz?!
-Jaki mamy dziś dzień??
-30 marca.
-Tak. A co jest za tydzień??
-Urodziny dzieci?
-Hm, raczej nie, w każdym razie mam na myśli coś innego.
-Nie wiem.
-Za tydzień mamy Wielkanoc!
-Co to jest???
-Naprawdę nie wiesz? To święto obchodzone w moim świecie. Polega głównie na radości. Nigdy nie słyszałeś o poszukiwaniu jajek, ani
o Lanym Poniedziałku??
-Jakoś nie bardzo.
-Zaczyna się wielkimi porządkami. Sprząta się cały dom. Przed świętami robi się różne potrawy. Babka piaskowa, różne potrawy z jajek. Na obiad
jest kaczka. W Wielkanoc rano jest śniadanie, na które przychodzi rodzina. Dzieci muszą szukać w ogrodzie jajek, które schował w nocy
Wielkanocny Zając. On chowa słodkie prezenty, a dzieci tego szukają. W Lany Poniedziałek, wszyscy oblewają się wodą. Taka tradycja. Podobno
jeśli jakiś chłopka obleje dziewczynę, to znaczy, że jest w niej zakochany.-To mówiąc Sakura zarumieniła się. Całej rozmowie przysłuchiwał się
Finn.
-O czym tak rozmawiacie?? Wielkanoc?
-Tak, myślałam, że będę mogła ją obchodzić jak zawsze.
-I będziesz mogła! Już teraz bierzemy się za porządki. W sumie powinniśmy to zrobić już dawno temu! Do chrzanu!
-Wspaniale! Na początek, niech każdy zajmie się swoim pokojem!-Wszyscy poszli do swoich sypialni. Sakura zaczęła od zmienienia swojej pościeli.
Teraz była zielono-żółta. Następnie wytarła kurze i starła podłogi. Pozmywała okno. Wszelaki bałagan został zabrany z pola widzenia. Kiedy
skończyła, poszła zobaczyć jak radzą sobie jej przyjaciele. Finn'owi zostało jeszcze przetarcie podług. Na oko było w porządku. Poszła do Jake'a.
Zajrzała pod łóżko.
-Jake!!!
-Co?
-Jeśli sprzątaniem nazywasz wsunięcie wszystko pod łóżko, to lepiej sama to zrobię.
-Co się dzieje?-Pytał Finn.
-Jake nie sprząta i oszukuje.-Sakura była oburzona i kazała im to wszystko naprawić. Sama poszła do Bimo i zaczęła grać.
-Młody o co jej chodzi?
-Wiesz mieszkamy z nią tyle, że lepiej przystać na to co mówi. I tak nie wygramy.
-Dora, pomożesz mi to ogarnąć?
-Nie, to twój burdel, ja idę do Sakury.-Chłopak podszedł do dziewczyny i objął ją ramieniem.
-Może opowiesz mi jak wygląda ten Zając?
-Jest szary i wygląda jak duży królik, na dwóch łapach.
-Cóż, chyba się nie dogadamy.-Finn zrezygnowany poszedł do Jake'a. Wiedział, że Sakura może już mu w niczym nie pomóc. Postanowił ją udobruchać i sam
poszedł posprzątać resztę domu. Zadanie było dość trudne, ale i ciężkie do wykonania. Mimo tego, bohater to bohater, jak ze złem walczy, to
z brudem i kurzem też sobie poradzi. Poszedł do łazienki. Łapiąc w jedną rękę szmatkę, a w drugą płyn, zabrał się do wycierania. Przetarł lustro,
wszelkie szampony i wieszaki. Innym środkiem detergentowym umył zlew, wannę i toaletę. Przetarł też kafelki! Na koniec  pozmywał podłogi, a potem
przeniósł się do kuchni. Zauważył dużo zepsutego jedzenia, które wylądowało przed domem, dla ptaków. Cały dom był już czysty i lśnił pięknem.
Chłopak postanowił pójść jeszcze raz do dziewczyny, wielce obrażonej. Leżała w salonie pod kocem. Delikatnie ją obudził. Sakura jeszcze niczego
nie świadoma spytała o co chodzi.
-Jeśli dom się już posprząta, to co się robi dalej?
-Hę? co? Trzeba posprzątać! I jeszcze jedzenie... Mam tyle pracy.-Wtedy dziewczyna upadła na kanapę.
-Sakura? Co się dzieje? dobrze się czujesz?
-Jakoś głowa mnie boli...
-Przynieść ci tabletki?
-Nie, prześpię się.-Wtedy dziewczyna zamknęła oczy i prawie natychmiast zasnęła. Finn słyszał wypowiedziane przez Sakurę słowa, że trzeba posprzątać
i zrobić jedzenie. To był jego teraźniejszy cel. Zrobić jedzenie. Zastanawiał się nad potrawami jakie można jeść na Wielkanoc. Teraz trzeba było
wszystko szybko załatwić, bo te wielki dzień już pojutrze! Chłopak założył różowy fartuszek Sakury i udał się do kuchni. Ugotował jajka. Pomyślał,
że jeśli jajka będą weselsze, dziewczynie też będzie lepiej. Toteż zawołał przyjaciela. Razem wzięli farby i mazaki, a potem pokolorowali kurze
owoce. Były one niezwykłe, bowiem każde jajko przedstawiało kogoś innego. Jedne było Finn'em, drugie Jaki'em, trzecie Sakurą z dodatkową koroną
na głowie. Zrobili też wiele innych osób na jajkach. Chłopak dokończył robienie jedzenia. Były naleśniki, sałatki, różnego rodzaju ciasta i inne.
Kiedy chłopak sprzątał po swoich wypiekach, do kuchni weszła okryta kocem Sakura. Miała roztrzepane włosy i do końca nie wiedziała, czy to co widzi
to halucynacje czy prawda. Widok jej fartuszka na chłopaku, który gotuje i sprząta. Ten miło się uśmiechnął i oznajmił, że wszystko jest zrobione.
Ponadto kazał dziewczynie iść do pokoju i wybrał sobie coś ładnego na jutro, a on zajmie się resztą. Zaprosił gości. Wszyscy wyrazili chęć przybycia.
Sakura miała problem. Nie posiadała żadnej kreacji, która nadawała by się na święta. Była zrozpaczona. Nie mogła przecież w taką okazję ubrać się
w byle co. Tak nie wypada. Usiadła na łóżko. Wtedy spojrzała na firankę, która był w trzech odcieniach niebieskiego. Wiedziała co ma dalej robić...
Rano, dziewczyna obudziła się słysząc wyraźnie dziwnie głośne dźwięki z dołu domu. Słyszała różne głosy. Nie wiedziała jaki jest powód takiego
zamieszania. Bała się też w jaki sposób Finn zajął się wszystkim. Obawiała się, iż zwyczajnie nie dał sobie rady. Spodziewała się przeprosin.
Mimo wszystko Założyła wczoraj uszyte ubranie. Zeszła na dół. Wtem wszystkie oczy patrzyły na nią. Wielu patrzyło, bo jej nie znało, a inni
zwyczajnie byli olśnieni jej wyglądem. Miała na sobie sukienkę do kostek, która była w trzech odcieniach niebieskiego. Lśniła dodanym brokatem.
Na nogach jasne, błękitne szpilki. Włosy starannie zakręcone w loki, grzywka spięta spinką-kokardką z brylancikiem w środku. Była niesamowita.
Ona zdziwiła się obecnością gości. Większości nie znała. Przywitała się i zapoznała z ludźmi i zmutowanymi nie-ludźmi. Nie wiadomo jak udało
się wszystkim usiąść przy jednym stole, ale fakt. Był bardzo długi. Przybyła Balonowa, Królewna Grudkowego Kosmosu, Zuza Silna, wielu słodyczan.
W tym Pan Miętówka, Cynamonek i inni. Nie zapominajmy też o Marcelinie i Lodowym Królu! Ponadto przybyło wiele innych królewien. W każdym razie dom
był pełen. Zaczęła się uroczystość. Wszyscy jedli  chwalili kucharza. Bardzo często pytali o coś Sakurę, która z miłym głosem, cierpliwie odpowiadała
na wszelakie pytania. Rzeczywiście było super. Panna Jednorożek z dziećmi też była dociekliwa mimo, iż wiedziała już dość dużo. W końcu Finn oznajmił
o niespodziance ukrytej w ogrodzie. Szukanie pisanek! Wszyscy mimo ciepłego dnia, ubrali się w kurtki i wyszli na zewnątrz. Atrakcja przygotowana
dla młodszych gości okazała się wspaniała również dla tych większych, więc postanowiono dobrać się w drużyny. Było kilku wybierających: Finn,
Marcelina, Balonowa i KGK. Sakura znalazła się w drużynie z Finn'em, wybrana przez niego jako pierwsza osoba. Gra polegała na tym, kto zbierze więcej
pisanek. Sakura cieszyła się, że ma w drużynie Jake'a, bowiem pies ma niezwykły węch. (Nie chce mi się opisywać całej rozgrywki~~aut.) 
Po zakończeniu gry podliczono wszystkie słodkości. Drużyna Finn'a-15, drużyna Marceliny-12, drużyna Balonowej-10 i drużyna KGK-8. Oczywiście przegrana
zaczęła wyrażać swój sprzeciw:
-Do chrzanu. Jesteście oszustami!
-Spokojnie, jeśli chcesz damy ci jeszcze ciasta, to tylko zabawa!-Sakura uspokoiła Królewnę Grudkowego Kosmosu. Do końca uroczystości wszyscy bawili
się świetnie. Kiedy się ściemniło, Finn zawołał na osobność Sakurę. Zawiązał jej oczy chustą i delikatnie złapał za ramiona. Przestraszona dziewczyna
mocno ścisnęła jego rękę. Bała się. Nagle poczuła wiatr. Widocznie znaleźli się na podwórku. Nagle poczuła, że chłopak złapał ją na ręce jak damę.
Zaczął wnosić do góry. W końcu postawił ją i zdjął chustę. Widok był oszołamiający. Byli na dachu domu. Na miejscu gdzie powinny być liście była
podłoga z jasno zielonego drewna. Na środku były dwa, blisko siebie leżaki. Dobrze widać było gwieździste niebo. Sakura była zachwycona. Nie mogła
uwierzyć w to co teraz widzi. Zabrakło jej tchu, więc tylko rzuciła się w ramiona Finn'owi i wyszeptała: "dziękuję". Chłopak poczuł, że się czerwieni.
Razem usiedli na leżak, a dziewczyna wzięła chłopaka za rękę. Razem patrzyli na gwiazdy w ciszy. w końcu Sakura popatrzyła na Finn'a. Ten zaczął
patrzeć na nią. Zbliżali się do siebie coraz bardziej. W końcu można by powiedzieć, że ich usta nabrały wyrazu dzióbka i dzieliły je zaledwie milimetry.
W końcu zetknęły się w środku.To był pocałunek. Trwał nie długo. Oboje wstali i jeszcze bardziej wpatrywali się w siebie. Nagle Finn krzyknął:
-Mam dla ciebie jeszcze jedną niespodziankę, stoi na dole. Dasz radę zejść?
-Co to jest? Niecierpliwię się. Dam radę sama.-Chłopak już jej nie słuchał. Ponownie złapał ją w ramiona i szybko zszedł ze schodów. Na dole dał jej
klucze. Zdziwiona nie wiedziała co to ma znaczyć. Dalej poprowadził ją za rękę. Kiedy doszli do celu dziewczyna zobaczyła dziwny pojazd. Trochę jak
większa hulajnoga, z dwoma kołami po bokach. Sprzęt miał wiele guzików, bardzo ładną rączkę, otwór na klucz, a także schowek na rzeczy Sakury.
Było też miejsce na picie. Całość niebiesko-różowa-czyli tak, jak Sakura lubi najbardziej. Dziewczyna zaczęła ze szczęścia płakać. Przytuliła
Finn'a i od razu chciała jechać. Chłopak jednak w trosce o bezpieczeństwo, aby nie zginęła przed wcześnie postanowił prowadzić.
-Nauczę cię jeździć jutro, a teraz przewiozę cię trochę.
-Dobrze.-Pojechali. Czasem jechali szybko, czasem wolno, ale cały czas ekscytująco. Nagle zatrzymali się na krańcu wzgórza. Tam usiedli na trawie.
Długi czas patrzyli w oczy to sobie, to gwiazd.


Mam nadzieję, że nie było źle, bo nie powiem starałam się by wyszło jakoś. Teraz podzielcie się ze mną swoimi przemyśleniami co do rozdziału, którego nie było długo, a udało się jeszcze w tygodniu. (żebra oklaski~~Grayandia)  Noo, to dawajcie komentarze i teraz proszę o pomysły do kolejnego rozdziały, a najlepsze wykorzystam w nadchodzącym ciągiem dalszym opowieści. jednakże od razu mówię, iż nikogo nie zabiję. Dawajcie pomysły na rozdział i dobre rady. Ja czekam i pozdrawiam. ♥♥ ^^ ;)

Sakurowa Pogawędka

Witajcie moi kochani! ^^ ♥ To ja Sakura! W końcu wyzdrowiałam. Nie wiem co wam mówiła Nina, ale miałam anginę. Na chwilę też straciłam głos. W ostatnie 2 tygodnie byłam już coraz zdrowsza i zaczęłam znów wspierać Ninę. Na post nie miałam jednak sił. Teraz jednak wracam, a doszły mnie słuchy, że Grayandia też coś dla was szykuje. Najwidoczniej zabrakło jej tej miłości od was do niej. Przestańmy jednak o tej wrednej i udającej dziewczynie. Dziś prowadzę ja. Nie wiem co byście chcieli dziś, więc napiszę wam o słodkości i słodyczach. Yummy^^

Moje ulubione słodyczaki to żelki. Legenda głosi, że "Szczęście jest wtedy, gdy kupujesz żelki".
Oczywiście lubię też czekoladki i ciasta. Najbardziej drożdżówkę z dżemem. To jest taakie pyszne, że mogę to jeść na okrągło. Kocham też kisiel wiśniowy. Moje ulubione kolory to jasny niebieski, chyba błękit i różowy. Wczoraj ukradłam Ninie jej Zniszcz Ten Dziennik i wykonałam zadanie na odciski dłoni lub palców. Zrobiłam różową rączkę, a z ubrudzonych kciuków zrobiłam drzewko wiśni, czyli Sakurę. Na początku Nina była zła, ale potem jej spodobało i zrobiłyśmy razem plaskanie czymś kolorowym w stronę. Było super. Grayandia zepsuła dziś okładkę Dziennika. Pamiętacie tę tęczową okładkę? Już jej nie ma. Zostały tylko ślady kleju i oberwane kawałki tęczy. Dlatego ona ma karę i siedzi obrażona w kącie. Sakura się z niej śmieje. HiHi. To do widzenia, zapraszam do komentowania i mam nadzieję, że wam się podobało. Sakura idzie spać. Komentujcie i mówcie jak przyjęliście mój powrót ♥ Pozdrawiam.

Avicii, rozdział i my day and SUPRISe...

Zacznijmy od tego, że nie napisałam jeszcze do końca wielkanocnego rozdziału. Koniec info.

Teraz przejdźmy do ciekawszej rzeczy. Może nie tyle co ciekawszej, ale po prostu czegoś innego. Dziś był piękny dzień. Na majmie przeżyłam i dostałam od kobiety plusa ^^, ale najlepszy był Polski. Przez dwie godziny robiliśmy prace grupowe na temat szczęścia, ja i moi mieliśmy o cytatach i aforyzmach o szczęściu. Ciekawie i fajnie było. Teraz powiem wam jak meega będzie jutro. Mamy majme, ale to już kij temu w D. Potem idziemy do kina. Dobrze jest mieć radną wychowawczynię ^^. Ta musi iść na przegląd śpiewu do kina, a my nie chcemy mieć polaka, więc idziemy ^^. Ale najlepsze, że oprócz ominiętej lekcji Polskiego, nie będzie też informatyki, a miała być kartkówka i przyrody też nie ma. Dziękujcie losowi, bo inaczej bym musiałabym się uczyć, a wy nie mielibyście posta. Potem tylko angielski i religia, a potem milordy takie jak moja klasa mają wolne. ^^ Swag XD    To tyle jeśli chodzi o mnie. Teraz część 3. Zapraszam...


Avicii. Chcę abyście dowiedzieli się o mnie więcej. Na pewno większość z was zna jego piosenki. Chociażby hit Wake Me Up, albo Hey Brother. Jak nie po tytule to po melodii byście skojarzyli. (teraz odsłuchuję album Avicii i leci Hey Brother) Kim jest sam Avicii i dlaczego w jego piosenkach czasem jest głos faceta czasem dziewczyny? Dobre pytanie. Ja słucham jego piosenek, bo sama melodia jest dla mnie bardzo motywacyjna. Chyba najlepiej słuchać w samochodzie. Kiedy pojadę na 5-dniówkę na pewno zgram jego piosenki. Tak dostałam zadanie wyboru piosenek. Teraz mam fazę na Avicii-Addicted To You.  Kocham go. Te piosenki są cudowne, dla mnie to takie pobudzające. Nie normalne i cudowne. Teraz notka biograficzna Avicii:

 Avicii, właściwie Tim Bergling (ur. 8 września 1989 w Sztokholmie) – szwedzki DJ i producent muzyczny. Występuje również pod pseudonimami Tim Berg i Tom Hangs. Jego jeden z pierwszych singli - "Bromance", podbił listy przebojów m.in. w Belgii, Holandii, ojczystej Szwecji, wreszcie, jako wersja z wokalem, UK Singles Chart w Wielkiej Brytanii i Beatport. Od tego momentu kariera Avicii'ego zaczęła się szybko rozwijać, w efekcie czego DJ wydał takie tytuły, jak "Levels", "My Feelings for You", czy "Fade into Darkness"^[2]. W 2013 roku wspólnie z Bennym Anderssonem oraz Björnem Ulvaeusem z zespołu ABBA stworzyli oficjalny hymn Konkursu Piosenki Eurowizji 2013. Utwór „We write a story” został zaprezentowany podczas finału, w trakcie przemarszu wszystkich finalistów^[3].            Podsumowując Avicii to DJ.

No i jeszcze jedno info. Sakura wyzdrowiała i jest w nadmiarze sił, więc pewnie w najbliższym czasie spodziewajcie się postu od niej. Grayandia się nie poci. Zazdroszczę. To takie wtrącenie. Wracając do Sakury. Jest ona gotowa i chętna do pracy, dlatego wykorzystam to i dam jej ten zaszczyt napisania jednego posta. Teraz dziękuję za przeczytanie i wysilenie oczu. Mam nadzieję, że skomentujecie ten post i ciepło przyjmiecie powrót Sakury. Ona na samo wspomnienie o blogu się cieszy. Serdecznie pozdrawiam ♥

 

2 in 1-Post dwa w jednym

Dziś w poście dwa tematy:
1.Tak jak mówiłam będzie recenzja,
2.Dam wam trochę zdjęć z mojego Zniszcz Ten Dziennik i opowiem co mu się wczoraj stało...
Zaczynajmy!

Film, który ostatnio oglądałam to Harriet Szpieguje-Wojna Blogów. Zwykła dziewczyna Harriet (Jenifer Stone) uczęszcza do liceum. Łatwo zauważyć, że uwielbia kanapki z pomidorem. Ma zamożnych rodziców, którzy ciągle pracują. Jak na bogaczy przystało w domu ma sprzątaczkę, kucharza i do tej pory nadal ma nianię. Kucharz zachęca ją do jedzenia lepszych potraw, ale ona nie chce nic. Jedyne co je to kanapki z pomidorem (jak dla mnie ohyda!) Dla czego ma nianię? Rodzice nie mają czasu, a ona spędziła z nią prawie całe życie. Wie o niej wszystko. Jest dla niej trochę jak matka, a trochę jak przyjaciółka. Harriet ma dwoje najlepszych przyjaciół: Marion i Simona nazywanego też Sport. Dziewczyna ubiega się o dostanie szansy na pisanie klasowego bloga. Musi się jednak zmierzyć ze swoją rywalką-dotychczasową posiadaczką strony. W tym roku nauczycielka ogłasza konkurs. Obie dziewczyny zakładają blogi. Klasa ma czytać oba, a tematyka ich jest dowolna. Ten, który im się bardziej spodoba wygra, a właścicielka dostanie klasowego bloga. Zaczyna się wojna. Harriet woli pisać o ludziach i jej poglądach. Dzieli się na stronie swoimi przemyśleniami, ale nikt się tym nie interesuje. Harriet jest zmuszona do pisania o czymś co kręci dzisiejszą młodzież. Zauważa, że wszyscy kochają Skander'a Hill'a. Ona nienawidzi go, bo wie, że jest on zwykłą rozwydrzoną gwiazdą. Okazuje się, że jej ojciec jako, że jest producentem filmowym dostaje zadanie wyreżyserowania 2 części filmu ze Skander'em. Harriet nie podoba się to, ale uważa, że może to wykorzystać. Zaczyna go śledzić i wstawiać na bloga wszystkie intymne sprawy chłopaka. Tatuaż, o którym nikt nie wiedział, jego zdjęcia z planu filmowego. dziewczyna wie, że ten nienawidzi gdy ktoś spoza ekipy jest na planie, jednak ta robi wszystko. Po zaczęciu pisania o aktorze zauważa dużą liczbę wejść. Dziewczyna wkręca się w to jeszcze bardziej. Ponieważ wie dużo, jest też punktem zainteresowania swojego wroga. Dziewczyna zajmuje się swoim blogiem, ale kocha Skander'a więc postanawia przybliżyć się do Harriet, ta okłamuje ją, iż przyjaźni się z nim dlatego tyle wie. W końcu dziewczyna wystawia na bloga nagranie, na którym sprowokowała aktora to gniewu. Ten krzyczy, że nienawidzi fanek. Wróg dziewczyny wysyła film do telewizji. Rozkręca się afera na cały świat. Wszystko trafia na okładki gazet i wszyscy żyją tylko tym zdarzeniem. Skander chce przestać kręcić film, a przez to tata Harriet jest załamany. Chłopak wie, że ktoś go śledzi i w końcu odkrywa prawdę. To wszystko jeszcze bardziej pogarsza sprawę. W obecności dziewczyny dzwoni do niego reżyser. Jest on zachwycony i nadal chce współpracy. Aktor jest zdziwiony, ale podbiega do Harriet i na oczach tysięcy ludzi zebranych pod domem dziewczyny przytula ją. Wszystko znów trafia na okładki gazet. Wszyscy są szczęśliwi, ale kiedy Harriet idzie do szkoły, nauczycielka oznajmia, że w tym roku bloga nie będzie wcale, przez takie zachowania. Dowiedziała się bowiem, kto to nakręcił, a kto pokazał światu. Nagle przyjaciele Harriet, z którymi pokłóciła się o bloga wstają i chcą by Harriet prowadziła bloga. Popierają to nawet najlepsze przyjaciółki wroga. Z czasem wstaje cała klasa. Nauczycielka przyznaje bloga dziewczynie. Film podobał mi się i muszę powiedzieć, że trochę też uczy. wszystko kończy się dobrze, a ja polecam go głównie nastoletnim dziewczynom.


2.Dokonał się mały upgrade dzienniczka. wczoraj rozpoczęłam z rodzicami sezon grillowania, bo była piękna pogoda i zabrałam dziennik. Zrobiłam zadania podwórkowe i jedno bonusowe, albowiem dziennik został zgrillowany! Łapcie focie!

Okładeczka ^^

Wypełnij tę stronę kółkami. ♥

Nic nie widać, ale była zanurzana w jeziorze.

A tu grillowaliśmy ^^

Lokowanie produktu, jabłka z biedronki XD

Nie umiem zacierać śladów...

Dzięki Musico i Olgo...

Naklejki ^^

Ząbki ^^

A tu przedstawiam: Złości wir, wir złości...

Zakreślamy najlepsze słowa.. Czyli połowa całego artykułu...

Się odbiło. Kremy, farby i błyszczyk.

Umyłam wczoraj samochód.

Jeszcze nie skończone, ale jak na razie dzięki i pięknie Musico ^^

Zostałam Matką dziennika, byliśmy na zjeżdżalni...


I to chyba wszystko na dziś. Mam nadzieję, że taka długość posta jest dla was odpowiednia. Zapraszam do komentowania i pozdrawiam ☻♥☻☺♥

The Sims 4?

Cześć! Dziś post trochę o simsach. Czemu? Bo mam jazdę na dodatek The Sims 4-Witaj W Pracy, a muszę niestety na niego zaczekać. Ale to szczegół ^^ Zapowiadam, że następny post będzie na prośbę pewnej czytelniczki recenzją filmu, o którym ostatnio wspominałam. Harriet Szpieguje-Wojna Blogów. Dziś pokażę wam jak wygląda moja rodzina w the sims 4 na dzień dzisiejszy. Obecnie kieruję potomkami Arnolda i Amandy. Jest to już bodajże prawie 5 pokolenie! Kto to? Syn Meridy i J. Evan, jego żona Barbara i córka, już nastolatka Saszka. Rodzice są już prawie seniorami! Pracują w biznesie, a Saszka to 5 uczennica liceum. (Zhakowała oceny, ale shhh. ^^) Jest ona zafascynowana komputerami, a jej przyszła praca będzie z tym związana. Dam wam parę fotek ^^ :

Barbara i Evan-Zakochana Para :)

Nasze Krowo Kwiatki, które ostatnio się zepsuły :(



Oczywiście musiałam nie zrobić zdjęcia Saszce....

Dobrze ja kończę, byłoby dłużej, ale muszę jeszcze zrobić wiele rzeczy, bo niestety jutro już szkoła :((( No to piszcie komentarze o waszych rodzinach i pokoleniach w The sims 4. Pa ♥

"Proszę, nie krzycz...."

Tak, możecie teraz zasypywać mnie obelgami, bo posta nie było. Nie żyjesz? Kończysz? Sakura zginęła?? Co się dzieje? Nina nie żyje, uczcijmy ją minutą ciszy, albo lepiej zabijmy ją jeszcze raz, bo nie daje postów!!! Grayandia cię porwała????

Więc teraz odpowiadam. Żyję, blog nadal będzie, Sakura żyje, wszyscy żyją i mają się dobrze, możecie ewentualnie na mnie nakrzyczeć. A posta nie było z przyczyny prostej. Musiałam trochę poświęcić się szkole, bo było trochę nauki, a weny do pisania też nie było, więc możemy powiedzieć, że zrobiłam sobie nie zapowiedziany urlop. Teraz powróciłam i postaram się bardziej opiekować się wami. Zaczęłam już pisać rozdział i myślę, że jest okay. Powiem wam na razie tyle, że jest o Wielkanocy w Krainie Ooo. Moim zdaniem jest trochę humoru i mam nadzieję, że wam się spodoba, ale nie mam jeszcze całego, nie wiem jak to się wszystko potoczy. Po za tym, chcę się dziś z wami podzielić kilkoma informacjami.

1. Pogoda jest coraz bardziej ładna, więc staram się nie no-lifeić przed kompem, a trochę wyjść na podwórko, więc teraz okresy słońca mogą być również okresem mniejszej aktywności, ale dużo się nie zmieni.
2.Oglądałam wczoraj film, który nakłonił mnie do szybszego powrotu na bloga. "Harriet Szpieguje-Wojna Blogów". Bardzo ciekawy i jeśli prowadzicie bloga, to może was zainteresować. Jeśli nie, również.
3. Ostatnio moje przyjaciółki nasunęły mi pewną sugestię. Mówią, że moje prawe oko ma bardziej rozstrzępione te czarne kółko, natomiast te lewe nie. Powiedziały mi, że to za pewne Sakura i Grayandia. Orzekły też, że prawe będzie Grayandią, a lewe Sakurą. Symbolizować ma to moje dwa nastroje. Nie zdziwcie się więc, jeśli kiedyś powiem, że dziś panuje jedna z nich.
4.Przeglądałam ostatnio YouTube i zobaczyłam pewien sposób, co możecie zrobić, jeśli wy lub wasi bliscy uważają, że spędzacie za dużo czasu na FB. To proste. Zakupcie sobie Książkę Pod Tytułem.
Jest to podobne do serii To Nie Książka i Zniszcz Ten Dziennik. Co prawda innego autora, ale też wymaga wyobraźni i bardzo bawi. Możecie ją kupić z tego co wiem za ok. 14 zł. Np. na allegro. Sami nadajecie jej tytuł, a cała magia polega na tym, że jest to w stylu strony internetowej. Macie różne śmieszne zadania na ten temat. Np. na samym początku musicie się zalogować. Tworzycie swoje imię, nazwisko i hasło. Możecie chociażby odświeżyć stronę! Jak? Jeśli dokument wygasł klikacie przycisk odśwież. W tym zadaniu możecie zinterpretować je dowolnie. Może kojarzy się to z kąpielą? Proszę bardzo! A może z ładnym zapachem? Nie ma sprawy. Możesz nawet przykleić tam odświeżacz do samochodu. Taka ładna choinka chociażby. To wasza wyobraźnia. Dzięki niej możecie zaoszczędzić zdrowie, a robić komputerowe czynności w zupełnie inny sposób w Książce Pod Tytułem! To naprawdę świetna sprawa! Mi osobiście bardzo się spodobała. Na okładce macie nawet miejsce na wpisanie tytułu. Nazwijcie ją jak chcecie. Jaki tytuł wam pasuje? Taki będzie miała ta książka.


Dziś to na tyle. Możecie pisać w komentarzach swoje opinie na temat Książki Pod Tytułem, a także na temat wszystkiego co opisałam w dzisiejszym poście. Po za tym, powracamy do starej metody wybierania tematów na posty przez was. Także dzięki za przeczytanie, zapraszam do komentowania i widzimy się w następnym poście, który miejmy nadzieję, będzie już następnym rozdziałem. Pozdrawiam ^^ ♥