Adventure Time and Me~~Rozdział VII

Już jest! Długo wyczekiwany, nowy rozdział! Zapraszam do czytania i wyrażania opinii w komentarzach ♥

                Adventure Time and Me~Rozdział VII

~~Sam również zmęczony padł obok niej~~


W domu rozległ się mocny huk. Niebieskowłosa leżała na podłodze, ze zdziwionym spojrzeniem. Patrzyła na swoje
łóżko, gdzie leżał jej przyjaciel-Finn. Obudziwszy się chłopak jak by nigdy nic spytał czy nic jej się nie
stało. Ta przerażona spytała:
-Co ty robisz w moim łóżku?
-Śpię.
-To świetnie, ale czemu w moim łóżku, obok mnie?-Finn usiadł i podrapał się w głowę. Nie miał już żadnej
wymówki. Chcąc zapomnieć o sytuacji podszedł do Sakury. Zauważył, że jej kolano jest spuchnięte.
-Nie boli cię?
-Trochę.
-Chodź, zrobię ci opatrunek.-Wziął dziewczynę za rękę. Pomógł jej wstać. Następnie próbowali iść, ale mogło
to trwać długo, więc wziął ją na ręce. Sakura odmawiała, wyrywała się, lecz wiedziała, że to dla jej dobra
i w końcu poddała się. Doszli do łazienki. Tam dziewczyna usiadła na ramie wanny i wystawiła bolącą nogę.
Finn starannie przemył zbite kolano wodą dla wygnania bólu, a potem założył bandaż. Sakura podziękowała mu
i chciała wstać. Noga nadal ją bolała, więc odruchowo złapała chłopaka za rękę. Pomógł jej dojść do łóżka.
Kazał leżeć, a sam wyszedł. Po 20 minutach wrócił z tacą i Jaki'em u boku. Na tacy stał talerz gofrów, a obok
stał ulubiony kubek Sakury ze świeżym i pachnącym kakao. Postawił to na stoliku, obok dziewczyny. Jake kazał
Finno'wi wyjść z pokoju. Sam usiadł obok chorej i spytał.- Czu chcesz bym opowiedział ci bajkę? Kiedy ja jestem
chory, Finn zawsze opowiada mi bajki. To pomaga. Zazwyczaj sam szuka przygody, aby ją przeżyć, a potem opowiedzieć ją
mnie. To jak?
-Jeśli to nie sprawi ci kłopotu, chętnie czegoś posłucham.
-A jakiejś tematyki chcesz wysłuchać?
-Może romans, komedia i bitwa?
-Eh, trudne, ale okay.-No więc Jake z bardzo trudnym zadaniem wraz z Finn'em wyruszył w świat. Zaczęli od poszukiwania
romansu. By historia była w miarę spójna poszli do Panny Jednorożek. Była ona żoną Jake'a. Może nie tyle co żoną, a
narzeczoną, bo nie mieli jeszcze oficjalnej ceremonii. Mieli już kilkoro dzieci. Są to: Charlie, Jake Junior, Viola i T.V.
Maluchy uwielbiły, gdy tata odwiedzał je, lecz teraz sprawa była bardzo ważna i wymagająca pośpiechu. Kiedy dotarli do domu
szczeniaków i Panny Jednorożek, Jake wparował przez drzwi.
-Kochanie, przyszedłem się poradzić. Muszę opowiedzieć Sakurze bajkę, bo jest chora, a ja nie wiem jak. Mam zawrzeć romans, komedię
i bitwę. Pamiętasz opowiadałem ci o niej.
-Wtedy Jake spoglądając przez okno zauważył coś dziwnego. Stał tam lis. Widać było, iż czai się by kogoś zaatakować. Przerażony
pies wybiegł przed dom, każąc dziewczynie i dzieciom nie wychodzić. Ustał przed drapieżnikiem i krzyczał:
-Czego chcesz?Żółty trochę przestraszony wiedział, że musi to zrobić i dla Sakury, i dla rodziny. Powiększył się i wołając Finn'a
kazał mu wyjąć miecz. Oboje ruszyli w stronę zwierzęcia. W pozycji bojowej szykowali się do ataku. Nagle, przed samym ciosem, Jake odsunął się.
Skręcił w prawo i ustał. Finn biegł dalej. Uderzył mieczem w lisa, który odrzucony wylądował pod drzewem. Pokonany, szybko pozbierał się
i uciekł do lasu. Wrócili do środka. Panna Jednorożek podeszła do Jake'a i mocno cmoknęła go w policzek. Wypowiadając słowa podzięki,
przyjaciele postanowili wrócić do domu, już z gotową bajką. Mieli zawarty romans, komedię i bitwę. Biegli. W końcu byli na miejscu.
Jake wszedł do pokoju Sakury. Dziewczyna szybko odłożyła wcześniej czytaną książkę. Zaciekawiona wpatrywała się w psa. Ten zaczął opowieść.
-Dawno, dawno temu, bo aż godzinę temu, szedłem przez las, by odwiedzić moją ukochaną i dzieci. Kiedy byłem już w miejscu zamieszkania,
chwilę rozmawiałem z Panną Jednorożek, a potem bawiłem się z dziećmi. Zauważyłem przez okno, dziwnie czającego się lisa. Postanowiłem
nie narażać rodziny na niebezpieczeństwo i poszedłem z nim walczyć. Wraz z Finn'em biegłem w jego kierunku. Finn wyjął miecz. Byliśmy już
gotowi do ciosu. Nagle, nie wiem czemu, przed ostatecznym starciem zwątpiłem. Szybko przekręciłem głowę w bok, a za nią ciało. Nogi, a raczej
łapy, powędrowały w lewo. Finn został sam.
-A gdzie bitwa skoro zwątpiłeś?
-Daj mi skończyć. Dziękuję. No więc Finn został sam. On nie wątpił. Miecz skierował w zwierze i jednym ciosem, lis znalazł się pod drzewem.
Szybko się pozbierał i uciekł w głąb lasu. Wróciliśmy do domu. Jako bohaterowie, moja ukochana podeszła i dziękując pocałowała mnie. Wtedy
pożegnaliśmy się i poszliśmy do domu. Tak nastąpił Happy End. Jake skończył bajkę, lecz Sakura leżała już na drugim boku, słodko podchrapując.
Pies tylko bardziej okrył ją kołdrą i cicho zamykając drzwi wyszedł. Poszedł do salonu, gdzie przebywał Finn.
-Zasnęła-Mówił
-To dobrze-Odpowiedział przyjaciel. Jak ja mogłem to zrobić. Zasnąłem obok niej. Tylko najadłem się wstydu.
-Młody, to nawet lepiej, może częściej to się zbliżycie. Tylko nie tak brutalnie.
-I mówi to ten, którego "wrażliwość mieści się w łyżeczce od herbaty".


Trochę krótko, bo chciałam szybko. Żeby dla was. Dzięki za przeczytanie i proszę o komentarze. ^^
Pozdrawiam ♥