Adventure Time and Me~~Rozdział XIV

Witajcie moi kochani! Jak dawno mnie nie było? Od Świąt Bożego Narodzenia....Tak wiem złaaaa Ninaaaaaa. Gran chodzi za mną tak od tego czasu i właśnie tym mnie prześladuje...A więc,aby się jej pozbyć musiałam tu coś wstawić xd. No więc w ramach rekompensaty wracam, ale z czym?! A no z nowym rozdziałem! Miał być na Sylwestra xd. Takową imprezę zrobimy sobie właśnie dziś! 16 lipca! A kto mi zabroni?!
-Ja.
-Oh, Gran! A Cichaj! No poszła. Dobra co więcej? Może opowiem Wam przy okazji co się działo z nami przez ten czas? Gran miała dużo pracy w Królestwie, a kiedy była przy mnie to tylko po to, aby mnie nękać o posty na blogu. (Ona lubi by było o niej głośno) Mam nadzieję, że rozmowa o Grayandii Was nie nudzi, bo niestety muszę o niej pisać, a inaczej może to się skończyć źle...Przejdźmy do Sakury! Nasza niebieskowłosa kumpela ma się świetnie. Ostatnio tylko wchodzi w szemrane układy z jakimiś wróżkami, ale ona też potrzebuje jakichś innych przyjaciół poza mną i Gran, a w razie gdyby coś się działo to mamy Grayandię (if you know what i mean :) )
No to cóż...Wiem, że chcecie wreszcie przeczytać rozdział! A więc zaczynajmy! Ah! I jeszcze jedno! Nie było mnie przez natłok obowiązków oraz różne inne wydarzenia. Teraz są wakacje i mogę znów być z Wami!


                                        Adventure Time and Me~~Rozdział XIV

~Wrogowie stali się przyjaciółmi i to jest właśnie najważniejsze~


Po długiej bitwie, zmęczeni bohaterowie długi czas spędzili w swych łóżkach. Zasnęli niezwykle szybko i nie wiadomo czy w ogóle zamierzali się
obudzić. Wreszcie! W domku na drzewie nareszcie zaczęło się coś dziać. Obudziła się Sakura. Dziewczyna wstała i delikatnie, lekko dotykając stopami
ziemi, udała się do łazienki. Umyła twarz, włosy i ciało. Zamieniła swoją miłą w dotyku pidżamę, na różowo-niebieską, zwiewną, sięgającą do kolan
sukienkę. Na stopy założyła niebieskie baleriny. Potem, wciąż cicho zeszła do kuchni. Podśpiewując pod nosem zabrała się za przygotowanie śniadania.
Po pewnym czasie, w całym domu czuć było zapach pysznych, puszystych gofrów wykonanych przez Sakurę. Jeszcze tylko bita śmietana, truskawki i już
całe śniadanie prawie gotowe. Dokończyła robienie kawy z mlekiem. Potem na tacy ustawiła dwa talerze pełne gofrów oraz dwa kubki z kawą. Do tego
dodała karteczkę z napisem: Dzień dobry śpioszki, to na dobry początek dnia. Smacznego! :). Potem zaniosła wszystko do pokoju Finn'a i Jake'a.
Cicho otworzyła drzwi, a tacę postawiła na etażerce między łóżkami chłopaków. Następnie wyszła na dwór. Zabrała ze sobą torbę,która wypełniona była
goframi. Miała także butelkę bitej śmietany i kawę w termosie. Najpierw udała się do Marceliny. Sakura niezwykle szczęśliwa szła w stronę
jaskini Królowej Wampirów. Po dotarciu na miejsce, donośnie zapukała do drzwi. Otworzyła jej lewitująca kumpela. Wyglądała inaczej niż zwykle.
Włosy miała ułożone bardziej starannie, a miejscami widać było fale. Założyła na siebie krótką, szarą bluzkę z napisem Keep Calm and Eat Red oraz
czarne rurki z dziurami na kolanach. Do tego czarne, długie trampki. Na rękach miała bransoletki z wisiorkami.
-Wybierasz się gdzieś Marcelino?-Spytała zdziwiona Sakura, która nigdy nie widziała tak wyglądającej przyjaciółki.
-Nie, niby gdzie miałabym iść?-Odparła Marcy.
-No nie wiem, może na randkę? Hmm?
-Nie, nie, nie. Wykluczone! Ja na randkę? Nigdy!
-Ok, ok. Pomyślałam, że może mogłybyśmy pogadać. Mam też gofry i kawę. To jak?
-Jasne, wchodź, nie jadłam jeszcze śniadania. A masz truskawki? Bez tego i tak nie pozbędę się głodu.
-Chyba jakieś są.-Dziewczyny usiadły przy stole w kuchni. Jedząc i pijąc to co przyniosła Sakura rozmawiały o różnych rzeczach.
-No więc, zapytałam, czy gdzieś wychodzisz, bo wyglądasz przepięknie! Pomyślałam, że starasz się o jakiegoś faceta.-Wyjaśniła Sakura.
-Nie. Po prostu czasami lubię czuć się piękna. Też jestem kobietą!-Dorzuciła Marcelina.
-Taa. Też tak miewam. Wiesz, chciałam pogadać z tobą tak po babsku. Poplotkować i w ogóle. W końcu jesteśmy kumpelami co nie?
-Oczywiście, że tak. Swoją drogą, dawno nie miałam takiej kumpeli. Ale chyba musi być coś na rzeczy, że przyszłaś tu sama, bez Finn'a...
-On i Jake jeszcze śpią. Odpoczywają po wczoraj. Zostawiłam im śniadanie i przyszłam do ciebie. Mam mały dylemat.
-No więc ja pobawię się w psychologa. Mów co się dzieje!-Zaśmiała się wampirzyca wysysając czerwień z truskawki.
-Nie wiem czy Finn, coś naprawdę do mnie czuje...
-Gdyby nie czuł, to by nie dostawał wścieklizny, jak tylko zauważy, że ciebie nie ma i nie wie gdzie jesteś.
-Tak myślisz?
-Ja to wiem!

~~W tym samym czasie, w domku na drzewie.~~

Cisza górowała nad wszystkim. W pewnym momencie ta schowała się w kąt i dała miejsce krzykowi.
-Jake! Jake!-Krzyczał Finn.
-Co jest młody? Spokojnie.-Odparł zaspany pies.
-Sakury nie ma. Zostawiła nam śniadanie i kartkę, ale nawet nie napisała czy wychodzi. A jeśli coś jej się stało, ktoś ją porwał? Muszę ją odnaleźć.
-O zostawiła śniadanie? Nie zauważyłem. Idę jeść. Jak chcesz to idź jej szukać.
-Stary! To poważna sprawa! Zatłukę tego kto śmiał znów wyzywać ją na pojedynek.
-Okay. Chodźmy jej szukać. Może ktoś ją widział? Zapytajmy. Idź się ogarnąć a ja wezmę trochę gofrów na drogę.
-Dobry pomysł. Wiesz co? Marcelina zawsze rano lata po okolicy i szuka czerwieni. Może ona ją widziała?
-No to chodźmy. Wskakuj na mój grzbiet. Będzie szybciej, bo widzę, że ty tu zaraz na zawał zejdziesz młody!-Zaraz potem obaj byli już przed domem
wampirzycy. Finn zaczął walić w drzwi.
-O mój Globie, co się dzieje? Już idę!-Krzyczała Marcelina-A to wy. Co tam?
-Sakura zaginęła! Widziałaś ją?-Zasapany mówił Finn. Dziewczyna zaczęła się głośno śmiać.
-Co w tym śmiesznego?
-Sakuro do ciebie!-Krzyknęła do środka Marcy. Zaraz potem w progu pojawiła się niebieskowłosa.
-Wow Sakuro jak ty pięknie wyglądasz...-Pochwalił ją Finn.
-Dzięki, smakowały gofry?-Odparła dziewczyna.
-Czy smakowały? Kobieto! Nie zdążyłem ich zjeść. Czy ty chcesz, żebym ja zawału dostał? Nagle gdzieś zniknęłaś. Co to ma być ja się pytam?!
-Mówiłam ci-Powiedziała uśmiechnięta Marcelina.
-No dobrze już, dobrze. Faktycznie mogłam ci napisać. Ale czemu się tak denerwujesz?
-Czemu? A jak myślisz? Jesteś moją księżniczką! Dobrze pamiętasz co mówiła Wyrocznia!
-Naprawdę?
-Oczywiście. Dobrze, wracajmy już do domu. Pa Marcelino!-Finn uspokoił się. Sakura pomachała na pożegnanie wampirzycy, a potem cała trójka wyruszyła
do domu. Na miejscu wszyscy usiedli na ławce przed domem i zaczęli sobie rozmawiać o wszystkim co działo się w przeciągu ostatnich dni.
-Chłopcy, wiecie jaki dziś dzień?-Z uśmiechem szepnęła Sakura.
-No,piątek. Tak?-Odparł Jake.
-Pomijam już fakt, że całe święta zepsuł nam Zły,fajnie by było zostać zaproszonym na jakąś imprezę.-Powiedziała z entuzjazmem Sakura.
-To rzeczywiście fajny plan. Możemy odreagować ostatnie wydarzenia i wiecie, zrobić przyjęcie huczne na całą Krainę Ooo!-Z uśmiechem mówił Finn.
-Tylko chłopcy! U nas nie możemy, bo u nas nie zmieści się dużo osób. To gdzie my mamy to zorganizować?
-Może w Słodkim Królestwie u Balonowej w pałacu?-Powiedział Jake.
-Taak to ekstra plan!-Wykrzyknęli oboje Finn i Sakura.
-To ja do niej pójdę i ją zapytam powiedziała Sakura.
-O nie moja droga! Jake ciebie zawiezie. Nie będziesz nigdzie sama się włóczyła!-Krzyknął Finn.
-Ok. Chodź Sakuro zaraz będziemy na miejscu.
 -A ty Finn zacznij robić jakieś dekoracje. Tak czy inaczej przyjęcie odbędzie się!-Powiedziała dziewczyna i zaraz siedziała już na grzbiecie Jake'a.
~~Kilka minut później~~
-Pa Jake! Pomóż Finn'owi w przygotowaniach!-Krzyknęła na pożegnanie niebieskowłosa i zaraz zniknęła w drzwiach pałacu KB. Szła korytarzami do
komnaty gdzie o tej godzinie zazwyczaj przebywała Królewna Balonowa, czyli do jej sypialni. Nie myliła się. Bonnibel siedziała na łóżku i jadła
ciasteczka, czytając przy tym jakąś książkę.
-Cześć Królewno, nie przeszkadzam?-Zapytała Sakura stojąc w progu.
-Jasne, że nie, proszę wejdź.-Zaprosiła dziewczynę gestem ręki Królewna Balonowa.-No więc co cię tu do mnie przysłało?
-Wiesz, dziś wraz z Finn'em i Jaki'em pomyśleliśmy, że można by odreagować ostatnie wydarzenia i zorganizować jakąś imprezę! Problem jest taki, że
u nas nie ma miejsca, a ty masz ogromny pałac do dyspozycji. Może też masz ochotę zabawić się i zrobić to wszystko tutaj? Jeśli nie masz temu nic
przeciwko oczywiście.-Wyjaśniła Sakura.
-Hmm, niech pomyślę. Raczej nie mam dziś nic do roboty, a zabawa może być naprawdę niezła! To chcemy to zrobić jeszcze dziś tak?
-Myślę, że tak.
-W takim razie trzeba natychmiast zacząć przygotowania! Może ja i ty zrobimy zaproszenia, a ja powiadomię Finn'a, żeby zaczęli robić inne rzeczy?
-Oni już zaczęli robić dekoracje.
-W takim razie powiem im, żeby nie przestawali. Zaraz wracam. W szafce obok masz długopis i kartki. Możesz już zrobić listę potrzebnych nam rzeczy.
-Już się robi!-Odpowiedziała Sakura i zabrała się za przygotowanie spisu:
*Zaproszenia
*Dekoracje
*Jedzonko
*Ustawić krzesła i stoły
*Położyć obrusy
*Kupić balony
*Załatwić muzykę
-Trochę tego jest.-Pomyślała Sakura. -No nic. Zapowiada się fantastycznie.
-Już jestem!-Krzyknęła Bonnibel. Dziewczyny zajęły się robieniem zaproszeń. Po godzinie solidnej pracy, na łóżku leżała sterta zaproszeń kolejno dla
Marceliny, która ma oprócz zabawy grać na gitarze i śpiewać, dla KGK, bo bez niej nie odbędzie się żadna impreza, dla wielu słodyczan, dla Panny
Jednorożek, nawet dla Lodowego Króla! A także dla różnych królewien, Cytryndora i wielu, wielu innych osób.
-Dobrze zaproszenia można już odhaczyć z listy.-Powiedziała Bonnibel.- Dekoracjami zajmują się Finn i Jake. Może chodźmy zobaczyć jak im idzie,
ewentualnie trochę im pomożemy. Po drodze zajdziemy jeszcze do Królestwa Sklepów (*Prawdopodobnie takowe nie istnieje, ale pewności nie mam*)po balony
i jedzenie.
-Dobry plan-Odpowiedziała Sakura i ruszyła w drogę z Królewną do różowego pojazdu. Dzięki niemu dziewczyny szybko były już przed sklepem z balonami
i innymi dekoracjami. Oprócz zamierzonych produktów kupiły też wiele innych rzeczy, w razie gdyby praca Finn'a i Jake'a nie nadawała się na pokaz lub
gdyby jej w ogóle nie było. Z jednego sklepu wyszły obładowane stertą toreb.
-Właśnie głównie po to nam auto.-Zaśmiała się Bonnibel.-Następnie podjechały do ogromnego sklepu z jedzeniem. Stamtąd także nie wyszły z jedną, czy
dwiema torbami... Widać było jednak, że dziewczyny zbliżyły się do siebie i były bardzo zadowolone z tego,iż wybrały się gdzieś razem.
-Teraz możemy już chyba wracać-Uśmiechnęła się niebieskowłosa. Zaraz były już przed domkiem na drzewie-aktualnym miejscem zamieszkania Sakury.
Kiedy Finn i Jake zobaczyli te wszystkie kupione przez nie rzeczy nie mogli oderwać od tego oczu. Następnie wszyscy udali się do środka. Obejrzeli
wyniki pracy chłopców i bez marnowania czasu zabrali się do dalszej pracy.
-Tutaj już chyba wszystko...Zabierzmy te rzeczy i zacznijmy ustawiać wszystko w sali w Słodkim Królestwie-Zaproponowała Balonowa.
-To jest dobry pomysł-Zgodziła się reszta.-Zaraz też wszyscy zabrali potrzebne rzeczy i udali się na miejsce wydarzenia.
-Nooo trochę tu pusto, ale zobaczycie jeszcze zrobimy tu bal!-Krzyknęła Sakura.
-Eee dziewczyny, a na którą zaprosiłyście gości?-Zapytał Jake.
-Na 19.30.-Odparła niebieskowłosa.
-A wiesz, że jest 18.00?
-Co?! To może lepiej zabierzmy się szybko do pracy! Chłopcy rozwieście dekoracje i napompujcie balony! Ja i KB ustawimy wszystko i przygotujemy
stoły, jedzenie i tak dalej. Start!-I wszyscy jak jeden mąż ruszyli do pracy. Chłopcy robili swoje, a dziewczyny swoje. Wszystko szło dość dobrze.
Stoły ustawiono pod ścianami tworząc z nich szwedzki stół. Sakura i KB sprawiły, że zamieniły się one w istny jedzeniowy raj. I ta fontanna czekolady...
Wszystko zapowiadało się pięknie. Było tak kolorowo i ślicznie. Ale do czasu...Kiedy Sakura chciała zawiesić samodzielnie pęk balonów przy wejściu
niefortunnie stołek, na którym stała przekręcił się a dziewczyna spadła z hukiem na ziemię. W dodatku jej noga wykręciła się tak, że za 10 minut
niebieskowłosa leżała już w szpitalu Słodkiego Królestwa z połamaną nogą w gipsie.Była zrozpaczona. Wszystko było gotowe: stoły z jedzeniem, scena
z instrumentami czekała już tylko na muzyków, wszystkie dekoracje na swoich miejscach...Sala była pełna kolorów i w ogóle pełna wszystkiego!
Goście mieli niebawem się zjawić,a ona właśnie teraz złamała nogę.
-A miałam taki wspaniały plan na ubranie się...-Powiedziała Sakura-Teraz z tym gipsem to nie ma mowy o zakładaniu szpilek. Będę wygądać idiotycznie.
-Sakuro nie martw się. Zaraz pójdziemy do pałacu i z gipsem czy bez, w szpilkach czy nie, i tak będziesz wraz z KB królową balu!-Zaśmiał się Finn.
-No dobrze, chodźmy, bo goście będą lada chwila!-Uśmiechnęła się Bonnibel.Wszyscy ruszyli ku pałacowi. Sakura szła o kulach. W jej oczach widać
było smutek i żal. Obwiniała siebie o zniszczenie imprezy. Tylko, że ona się nawet nie zaczęła! Finn powiesił jeszcze przy wejściu ogromny
transparent z napisem: "Witamy Na Nagłośniejszej Imprezie W Całej Krainie Ooo!" i cała czwórka czekała już tylko na zaproszonych gości. Kilka minut
bezczynnego siedzenia i zaraz pukanie do drzwi. Cała czwórka gospodarzy otworzyła ogromne drzwi i tak do środka wsypał się tłum różnokolorowych
postaci. Zabawa była przednia. Wszyscy tańczyli do uwielbianej przez wszystkich muzyki Marceliny godzinami. Grała ona głównie szybkie piosenki.
Sakura czasem tylko kołysała się z boku przez ten nieszczęsny wypadek. A miała taką ochotę wymiatać na parkiecie tej nocy! Nie miała też na co
narzekać jeśli chodzi o współczucie ze strony innych. Co chwilę ktoś do niej podchodził, pytał jak się ma, współczuł i jednym słowem okazywał
litość. Sakura była jednak szczęśliwa z tego, że jej przygotowania nie wyszły na marne, bo impreza podobała się wszystkim. W pewnym momencie muzyka
ucichła. Przez 3 minuty panowała kompletna cisza. Nawet uczestnicy przestali wydawać jakiekolwiek dźwięki. Zaraz potem zaczęła się wolna piosenka.
Była już druga w nocy. Sakura usiadła na krześle.
Wtedy podszedł do niej Finn:
-Zatańczysz?-Spytał ubrany w garnitur chłopak.
-Z tym czymś na nodze?
-Zostaw kule i zaufaj mi. Teraz mam pewność, że podczas wolnego tańca nikt mi ciebie nie stratuje!-Zaśmiał się blondyn. Na parkiecie było tylko kilka
par, a one i tak patrzyły głównie na tę jedną: Finn i Sakura. Tak pięknie razem wyglądają. Właśnie to można było usłyszeć w każdym kącie. Światło
padało na bladą twarz Sakury. Finn był w nią tak bardzo wpatrzony, że nawet nie zauważył, iż wolna piosenka się skończyła, a na parkiecie znowu
wszyscy wywijali do szybkich kawałków Marceliny. Mimo wszystko chłopak trzymał partnerkę na tyle mocno by żadna siła nie mogła jej wywrócić. Po
pewnym czasie zaprowadził ją ponownie do stolika, a sam usiadł naprzeciw.
-Czy nadal uważasz, że nie jest to fajna impreza?-Zapytał.
-Teraz czuję się cudownie!-Odpowiedziała z ogromnym uśmiechem jak i ogromnym rumieńcem dziewczyna.Para rozmawiała tak jeszcze bardzo długo. Z czasem
goście zaczęli już rozchodzić się do domów z powodu późnej godziny. Przez następne dni głównymi tematami rozmów były w całej Krainie Ooo pogadanki
o tym, jak superowa była impreza i to jak superowa była ta para.





Wydaje mi się, że ten rozdział był dłuższy niż inne, ale może to tylko moja ślepota xd. Cóż...Mam nadzieję, że rozdział się Wam spodobał. Jak zawsze proszę o zostawienie komentarza. Poza tym możecie śmiało pisać o czym chcielibyście przeczytać w następnych rozdziałach! Niedługo postaram się też dodać Sisters Offline, no i co więcej? Na ten post to chyba wszystko. Mam też ogromną nadzieję, że wybaczycie mi tę jakże długą nieobecność, a rozdział spodoba się Wam na tyle, że zapomnicie o moim błędzie :c Być może teraz Gran mi odpuści? :3 No więc na razie żegnam się z Wami, do przeczytania!