Wyniki Konkursu!

Witajcie. Mam już wyniki, ale jeszcze jedno. Szczerze to quiz nie musiał być wykonany 100% by wygrać. w sumie nie wiem po co go robiłam, bo bardziej patrzyłam na opowiadanie. Nie mniej jednak wiedza o blogu, HP i PNP również była dla mnie ważna. Chciałam zobaczyć w jakim stopniu znacie te 3 rzeczy. Teraz może powiem kto osobiście będzie mógł dziś poznać Sakurę i Grayandię, a także napisze ze mną post. W sumie to chcę byście najpierw przeczytali zwycięskie opowiadanie:

 "Po prostu jeden dzień z życia Sakury"

 Parring : Finn x Sakura

 Rodzaj : OS / Komedia / Romans

 Uwagi : Au: Szkolne Życie

 

 Pisała : MuzykaMusicaGra

~*~

 Wiosenny wiatr zaganiał ptaki, aby siadały na parapetach i śpiewały swoje piosenki aż do Niebios. Blondyn nie lubił poranków. Znaczy, od pewnego czasu ich nie lubił. Odkąd wyjechał z rodzinnego miasta i zamieszkał ze swoim najlepszym przyjacielem, aby móc uczęszczać na wyższe studia, pobudka była dla niego istną mordęgą. ​Gdy ignorowanie odgłosów natury działało, niebieski przedmiot zaczął wibrować, a po tym po pomieszczeniu rozniósł się donośny dzwonek. Zirytowany chłopak chwycił coś w lewą dłoń, po czym z całej siły uderzył w telefon. Po kilku sekundach, gdy wokół wszystko zamilkło, Finn ocknął się i zaczął panikować. Komórka leżała roztrzaskana na etażerce, a blondyn tańczył na środku pokoju bezradny. Postanowił przyjrzeć się bliżej przedmiotowi. Drgnął, a na jego czole wyskoczyła pulsująca żyłka. 

- To tylko zegarek - powiedział do siebie.

 Westchnął cicho. Wyszedł z pokoju, kierując swoje kroki do kuchni. Gdy znalazł się w szukanym pomieszczeniu, ziewnął, po czym usiadł na swoje miejsce przy stole.

- Dzień dobry, Finn - powiedział grzecznie mężczyzna smażący coś przy kuchence.

- Hej, Jake - odpowiedział ospale.

- Cześć Finn! - w uszach chłopaka rozbrzmiał słodki, dziewczęcy głos.

- Hej, Sakura - przywitał przyjaciółkę bez zastanowienie. - "Zaraz..." - przetwarzanie - C-CO?! 

 Blondyn przychylił się drastycznie do tyłu, po czym upadł na twardą podłogę. Syknął cicho, masując obolałą głowę. Niebieskowłosa zachichotała. 

- Ha, ha, bardzo śmieszne - powiedział z ironią Finn, gdy podniósł się z podłogi.

- Um, Finn - zaczęła nieśmiało dziewczyna, odwracając wzrok.

- Co?

 Niebieskooka nic nie odpowiedziała. Na jej twarzy rozprzestrzenił się różowy kolor. Chłopak przechylił lekko głowę zdezorientowany.

- Ubierz się zanim przychodzisz do pań, Finn - powiedział z mądrością w głosie Jake, śmiejąc się cicho.

- Szlak! - krzyknął blondyn, gdy spojrzał na swoje spodenki w złote miecze na granatowym tle. Zarumienił się lekko, a gdy jego oczy spotkały się z oczami Sakury, oboje zapłonęli jak pochodnie. - Zaraz wracam! - rzucił biegnąc po schodach.

~*~

 Niebieskowłosa kolejny raz zachichotała, gdy w jej głowie pojawiła się pół naga postać blondyna. Finn przeklinał w myślach tamtejszy poranek. Gdy oboje stanęli przed bramą szkoły, zaczęły wymijać ich inne osoby uczęszczające do tej samej szkoły. Większość z nich z uśmiechem witało dwójkę przyjaciół, a niektórzy zaczepiali ich i przedrzeźniali się.

- Yo, Finn - powiedział brunet zatrzymując się na chwilę przy nich. - Och, czy to jest ta Twoja dziewczyna? - zapytał podejrzliwie.

- C-Co? - jęknęła niebieskowłosa oszołomiona.

- Nie! - odpowiedział natychmiastowo rozzłoszczony chłopak.

- Słodziutka~

- Zostaw ich, Marshall Lee- do grupki przyłączył się "Balonowy Książę". - Nie widzisz, że się speszyli?

 Czerwonooki roześmiał się w Niebo głosy, a dwójka przyjaciół spaliła tak zwanego buraka. Nagle, coś w kieszeni Marshalla zaczęło wibrować. Chłopak nagle ochłoną, po czym odebrał telefon.

- CO TY SOBIE DO JASNEGO PIERWIASTKA MYŚLISZ?! - kobiecy głos zmusił wszystkich w pobliżu do zatkania uszu. - JA TU WYDZWANIAM DO CIEBIE, A JAŚNIE KRÓL NIE RACZY SOBIE ODEBRAĆ TEGO DURNEGO TELEFONU?! OHOHOHO, NIE MYŚL SOBIE!

- Tak, tak, ja Ciebie też kocham, Fi. A teraz daj mi się uczyć. Żegnaj, mój mały króliczku.

- Ale- - Fionna nie mogła zakończyć swojej wypowiedzi, gdyż czerwonooki rozłączył się.

- Czy to nie była moja siostra? - zapytał niepewnie blondyn spoglądając na czarną komórkę.

- Tak - odpowiedział beznamiętnie Marceli. - Dobra, czas na nas - dodał chwytając Księcia za różowy kołnierz. 

- Hej! Moje badania! - zaczął zdezorientowany Balonowy, lecz brunet nie dał mu nic więcej powiedzieć.

- Co to... było? - niebieskowłosa uderzyła lekko łokciem w żebra Finn'a.

- Nie mam pojęcia - odpowiedział, wciąż mając wlepione oczy w postać tak zwanego "Króla Wampirów".

 Sakura spojrzała kątem oka na przyjaciela, a w jej głowie rozbrzmiały komentarze Marcelego. Poczuła jak jej policzki wraz z uszami zaczynają płonąć. Odwróciła się o sto osiemdziesiąt stopni, opuściła głowę, po czym zacisnęła dłoń na niebieskim rękawie od mundurka chłopaka, co momentalnie odwróciło jego uwagę od bruneta.

- Chodźmy - wydukała, wciąż obserwując podłogę.

~*~

 Słońce zaczęło powoli zachodzić za horyzont. Niebieskowłosa szła z opuszczoną głową obok chłopaka, zupełnie pochłonięta przez własny świat. Blondyn spojrzał na nią kątem oka, gdy doszli do rozwidlenia dróg. Staną naprzeciw niej, unosząc jedną brew do góry.

- Pa - powiedziała szybko, po czym obróciła się na pięcie i powoli została pochłonięta przez mrok.

- Ej - warkną Finn, na co dziewczyna ustała. - Od samego ranka mnie ignorujesz i te "pa" to tyle?!

- Ja...

 Chłopak podszedł do Sakury, która przez chwilę spojrzała na niego, a gdy w jej głowie rozbrzmiały słowa chłopaka, znów zaczęła oglądać podłogę. Blondyn złapał ją za ramię i lekko szarpnął.

- Co się stało? - zapytał nieco łagodniej, lecz odpowiedziała mu cisza. Złapał podbródek przyjaciółki, zmuszając ją do zagłębienia się w jego oczy. - Powiedz.

- B-Bo - jęknęła, przygryzając wargę, a po tym wybuchnęła.

- Och, Finn, to Twoja dziewczyna?

- O grudka! Finn znalazł dziewczynę!

- To on już nie jest z Ognistą?

- Ostatni raz powtarzam, że Sakura nie jest, nie była i nigdy nie będzie moją dziewczyną!

- Ja lubię Cię! - wykrzyknęła, nie zatrzymując łez. - Ja naprawdę Cię lubię, Finn...

 Blondyn zamrugał kilka razy oczyma zmieszany. Puścił przyjaciółkę. Patrzył jak próbowała zatrzymać zły oraz słyszał jej bełkot pod nosem. Jej policzki były zarumienione. Z trudem łapała oddech. Uśmiechnął się delikatnie, po czym przetarł jej policzek. Niebieskooka drgnęła, zaprzestając płaczu i spojrzała na Finn'a.

- Ja też Cię lubię, Sakura - powiedział radośnie. 

 Sakura uniosła swoje kąciki ust. Czuła wypełniające ją ciepło oraz szczęście. Chciała rzucić się na chłopaka, zawisnąć na jego szyi, spojrzeć mu głęboko w oczy i pod światłem księżyca zapieczętować ich miłość poprzez pocałunek.

- Ponieważ jesteśmy przyjaciółmi!
 

 Dziewczyna zatrzymała swoje fantazje. Zamrugała kilka razy i spojrzała na kumpla. Na jej czole wyskoczyła pulsująca żyłka, gdy chłopak mówił całkowicie poważnie. Zamachnęła się, po czym uderzyła z całej siły dłonią w policzek Finn'a, który upadł na ziemię. Zdezorientowany i obolały blondyn obserwował jak jego przyjaciółka ucieka w mrok.

- Idiota! - rzuciła zanim zupełnie zniknęła z pola widzenia.

 

Ale nie było kisu kisu :( To jedyna rzecz, która mi się nie spodobała. Teraz już osoba, która pisała wie, że to ona wygrała. Tak to właśnie MMG! Czyli Musica. Gratuluję ci bardzo. Twoje opowiadanie było bardzo ciekawe i zawarłaś w nim zarówno romans jak i komedię, czyli to czego oczekiwałam. Dzięki, że wzięłaś udział w konkursie, a jeszcze dziś skontaktuję się z tobą w celu zrobienia pierwszego posta z serii Sisters Offline. Jeszcze powiem ci, że miałaś dwa błędy. Bloga założyłam w grudniu, a zagadka mówiła o Severusie Snape. Poza tym na inne pytania odpowiedziałaś wyczerpująco. Teraz przeczytajcie opowiadanie innej osoby, która również się starała. W quizie dziewczyna popełniła jeden błąd. Właściwie to nie do końca, bo mówiąc kiedy założyłam bloga nie była pewna czy styczeń czy grudzień. Zaraz będziecie mogli przeczytać opowiadanie Rockdonii PL i od razu mówię czemu nie wygrało. Kiedyś czytałam już opowiadanie właśnie te i właśnie ona mi je napisała. Teraz zmieniła tylko imiona. Moim zdaniem dlatego skoro już to czytałam nie mogło zając 1 miejsca. Było bardzo śmieszne, ciekawe i na temat, ale mam nadzieję, że zrozumiesz. Wszystko co dostałam bardzo mi się podobało. Dzięki, że wzięłyście udział w konkursie! Teraz przeczytajcie opowiadanie należące do dziewczyny, która zajęła 2 miejsce:

 

 

 

 - Więc odpowiedź nadal brzmi „nie”, prawda? – zapytał głośno Lodowy Król, lecąc do Królewny Balonowej, która oderwała się od rozmowy ze słodyczanami, zwracając tymi hipnotyzującymi, czarnymi oczami w jego stronę, jakby wiedziała, co zaraz powie.
-Tak, Królu – pokręciła głową, wzdychając.
- Dlaczego? – żachnął się, patrząc w oczy kobiety.
- Dlatego – odpowiedziała, a jej usta zaczęły drgać lekko, jakby powstrzymywała uśmiech.
- Dlatego, że? – naciskał mężczyna.
- Cóóóóżżż… - przeciągnęła różowowłosa, dotykając lekko swojego podbródka. – Nie byłeś dość przekonujący, jeśli mam być szczera.
- Co?! Co ma znaczyć, że nie byłem dość przekonujący? – zapytał urażony. – Wiesz co, nie odpowiadaj. Już niedługo przekonam cię dostatecznie, możesz być tego pewna… - dodał.
Balonowa w końcu pozwoliła sobie na uniesienie kącików ust w olśniewającym uśmiechu – prawdopodobnie tym, który sprawił, że Lodowy Król stracił głowę na jej punkcie. Chichocząc cicho, odwróciła się do przyjaciół, wyobrażając sobie, co mężczyzna wymyśli, żeby ją przekonać.
Wprost nie mogła się doczekać.

***

- Gienio!

- ...

- Potrzebuję twojej pomocy!

- ...?

- Z... nie ważne. – Mag westchnął.

Pingwin wskazał książkę.

- Hmm… „Teksty na podryw i jak ich używać…” To może być interesujące.

I tak ta książka trafiała od jednego właściciela, do drugiego.

~*~*~*~

Sakura x Finn

~ * ~ * ~

- Sakura, mogę zadać ci pytanie?

- Właśnie to zrobiłeś, ale dobrze.

- Czy masz mapę?

- Eee…. Tak?

- Co?! Nie powinnaś odpowiadać „tak”!

- Dlaczego?

- Bo to nie pasuje do tego tekstu na podryw! – Finn prychnął.

- Więc powiedz tak, żeby pasowało.

- Dobrze… - wziął głęboki oddech. – Więc, czy mogę pożyczysz od ciebie tę mapę? Bo zgubiłem się w twoich oczach.

- Hahaha.

------

-----------



- Moja miłość do ciebie jest jak… biegunka. Po prostu nie mogę jej w sobie utrzymać!

- Czekaj, czyli twoja miłość do mnie jest wodnista, brązowa i śmierdząca?
– Finn wyglądał na zakłopotanego.

- Czyli ten tekst na podryw to niewypał, tak?

- Yhym.

- Ale książka mówi, że ten konkretny tekst na podryw ma stuprocentową skuteczność. – Pogładził w zamyślenia nieistniającą brodę.

- Tak, czy tak, szczerze w to wątpię.

- Grrr… Jesteś trudnym celem.

------



------

- Kolejny tekst na podryw, Królu?

- Dopóki cię do siebie nie przekonam, to tak.

- Dobrze, miejmy to za sobą. – westchnęła, a mężczyzna odchrząknął.

- Wiesz, czasem mogę być prawdziwym zwierzęciem.

- Co? Kotkiem? Racja, Królu, to bardzo zwierzęca część ciebie.

- Ej!

-----

------

- Oh, Sakura…

- … Tak?

- Gdzie byłaś całe moje życie?

- Chowałam się przed tobą.

-----


-----

- Mógłbym pożyczyć twoją kartę biblioteczną? Bo chciałbym cię wypożyczyć.

- Przepraszam, Finn. Nie mam swojej, ale możesz poprosić Balonową, jeśli chcesz.

- Ugh.

-----

-----

-----


- Gdybym mógł zmienić alfabet, ustawiłbym „U” i „I” obok siebie.

- Gdybym mogła zmienić alfabet, ustawiłabym „F” i „U” obok siebie.

- Okrutne.

- Pogódź się z tym.

* U - z ang. czyt. Ju, I - czyt. z ang. Aj, F - z ang. pierwsza litera Fuck, czyli wulgaryzmu. W dosłownym znaczeniu brzmiałoby to "Pierdol się".

~R

 

 

 

Ja już mówiłam serio fajny, śmieszny i ciekawy, ale już przeze mnie czytany... Dzięki, że wzięłyście udział w konkursie, że poświęciłyście swój czas i, że mam już ponad 2000 wyświetleń! No to chyba tyle. MMG pamiętaj, że do ciebie dziś napiszę w sprawie Sisters Offline ;) Pozdrawiam wszystkich i jeszcze raz wielkie dzięki. Do zobaczenia! 

Konkurs

Wiem,że dopiero ogłosiłam info, że konkurs będzie, ale muszę się streszczać, bo wyjeżdżam w poniedziałek i chcę to załatwić. Zaraz zadam zestaw pytań, a potem będę czekać. Zasady są proste. Wy możecie używać wszystkich możliwych źródeł wiedzy. Oby szybko odpowiedzieć na pytania. Osoba, która jako pierwsza odpowie prawidłowo na wszystko pytania i napisze najlepszą pracę twórczą napisze ze mną pierwszego posta z serii Sisters Offline. Dzięki temu ktoś z was pozna Sakurę i Grayandię. Seria będzie polegać na kilku kategoriach co zobaczycie sami. Wracając do quizu. Odpowiadacie na pytania i dodajecie prace w komentarzach tylko pod tym postem. Czas do piątku do godziny 12. Wieczorem ok. godziny 20.00 ukaże się pierwsza odsłona Sisters Offline. Zawiadamiam też, że pomysł na serię dała MMG. Mam nadzieję, że weźmiecie udział. Życzę powodzenia i dobrej zabawy! Jeszcze jedno. Udzielacie odpowiedzi w słupku numerując je zgodnie z numeracją pytań bym wiedziała co do czego jest.





Część I~~Blog

1.Podaj miesiąc powstania bloga.
2.Co było specjalem na 1000 wyświetleń?
3.Napisz krótko o czym był 1 rozdział Adventure Time and Me.

Część II~~Harry Potter

1.Podaj 3 głównych bohaterów powieści. Nazwiska też.
2.Z czego składa się insygnia śmierci?
3.Kto napisał HP?
4.Wymień założycieli Hogwartu.
5.Kiedy urodzili się bliźniacy Weasley?
6.Czego nauczał Severus Snape?
7. Potwór z Komnaty Tajemnic to...
8.Kogo porwała bestia z Komnaty?
9.Rozwiąż zagadkę:
Dobry, postrzegany za złego. Kochający postrzegany za kamień. Tajemniczy, a tak dobrze znany.
10.Jakiego stworzenia Hagrid nie chciał oddać?

Część III~~Pora Na Przygodę

1.Finn i Jake to:
-Królowie
-Bohaterowie
-Czarodzieje
2.Jaki parring ja preferuję?
3.Gdzie toczy się akcja kreskówki?
4.Wymień jak najwięcej królewien oraz królów.
5.Kim był Szymon?
6.Kim był Hambo?
7.Czym charakteryzuje się Królewna Balonowa? (cechy wyglądu i charakteru)
8.Czym był Brzęczek?
9.Jaka jest KGK?
10.Zuza silna jest? (czym jest)

Praca twórcza:
Napisz opowiadanie dotyczące parringu FinnxSakura. Nie musi być mega długie, ale za to powiązane z komedią i romansem.


Czekam na wasze odpowiedzi tu w komentarzach do piątku do godziny 12.00. Tego dnia wybiorę wygraną osobę i ok.20.00 zrobimy posta. Mam nadzieję, że włączycie się w zabawę. Życzę powodzenia! ♥

Hej!!!! Specjal

Dziś chcę wam już tak oficjalnie podziękować za 2000 wyświetleń. Niedawno dziękowałam wam za 1000 a tu taka niespodzianka. Dzięki, że jesteście i mam nadzieję, że nadal będzie super zabawa. Od razu mówię, że nie zamierzam zamykać bloga, a jeszcze bardziej go rozwijać! Rozdziały będę pisać i chcę też byście wy dali pomysł na coś nowego. Na coś co będzie się pojawiało regularnie. Taka trochę seria. Teraz spejcal. Będzie to quiz, który dotyczyć będzie Harre'go Potter'a, Pory Na Przygodę, a także mojego bloga. Odpowiedzi na pytania możecie znaleźć w internecie, możecie wziąć je z głowy, a także odnaleźć je w dawnych postach na blogu. Będzie zestaw pytań, który kończyć się będzie pracą twórczą. Wszystkiego dowiecie się jeszcze w najbliższym czasie. Konkurs rządzi się jednak prawem kto 1 ten lepszy. No niestety. Ewentualnie osoba, która doda odpowiedzi później, ale będzie miała barwniejszą pracę może wygrać. No to teraz może powiedziałabym wam jaka jest nagroda. Nagroda jest bardzo prosta. Nie wiem czy ktoś to chce, ale nie miałam pomysłu. Napisze ze mną 1 posta nowej serii. Tak. Teraz to wszystko. Co do specjala to wszystko dodam potem, a teraz chcę widzieć w komentarzach pomysły na nową serię! W końcu macie okazję też napisać posta z tej serii, a może jest coś co chętnie będziecie co tydzień czytać? Piszcie, pozdrawiam i jeszcze raz wielkie Thank You Very Much!!! ♥

Adventure Time and Me~~Rozdział IX (naprawiony)

Hej, naprawiłam rozdział o śmierci. Starałam się jak mogłam, ale jak wyszło musicie ocenić sami ^^ PS. Widziałam, że mamy 2000 wyświetleń! Jesteście magiczni! Z całego serca wam dziękuję, mam nadzieję, że będziemy nadal się świetnie bawić no i, że nadal będzie coraz więcej tej aktywności!
Teraz jeszcze raz dzięki i zapraszam do czytania! Enjoy!



                    Adventure Time and Me~~Rozdział IX

~~Siedzieli i patrzyli w oczy to sobie, to gwiazd~~


Sakura po południu wyszła przed dom. Usiadła na ławce i szczęśliwie zaczęła się rozglądać na różne strony. Nagle zobaczyła coś, co mocno ją zaniepokoiło.
Zobaczyła ciemne chmury zwiastujące burzę. Od zawsze bała się tego zjawiska i był to jedyny powód, przez który lato było dla niej udręką. Szybko
zabrała sprzed domu różne leżące tam przedmioty. Wróciła, położyła wszystko w kuchni na stole, nie zważając na nic i szybkim, zdenerwowanym krokiem
poszła do Finn'a.
-Zbliża się burza!Widocznie będzie głośno!
-Sakuro, nie przejmuj się. Nie bałaś się KO, a boisz się burzy? Gorsze rzeczy widziałaś.-Sakura nic nie powiedziała tylko poszła do swojego pokoju.
Nie chciała przyznać się, że jest to dla niej wielki koszmar. Wyszła by na wielkiego tchórza w oczach bohatera. Usiadła na łóżku i dalej przyglądała
się czarnym chmurom. Zbliżały się szybko, a ona z każdą minutą czuła coraz większy strach. Wiedziała, że prędzej czy później jej przyjaciele dowiedzą
się o jej fobii, a ona nie może nic z tym zrobić. Powoli to uczucie opanowało jej nogi, ręce, serce, brzuch i całe ciało. Wtem zobaczyła, że zza
pagórka wyłoniła się postać w czarnym ubraniu. Szata sięgała jej do kostek, a jej kaptur był bardzo głęboki. Wyraźnie była to kobieta, jednak jej
pochylona do dołu twarz nie była widoczna. Sakura miała dobre serce i postanowiła, mimo strachu przed burzą zaprosić postać do środka. Lada chwila
rozszaleje się niesamowita masakra. Dziewczyna nie chciała by kobieta zmokła, a deszcz zapowiadał się duży. Niebieskowłosa wyszła z domu i zaczęła
iść w kierunku zamaskowanej. Podchodziła coraz bliżej i czuła na swoich plecach mocny wiatr, który omal jej nie przewrócił. Sakura przez pewien
moment szła zdecydowanym krokiem, kiedy zobaczyła, że za kobietą wyłoniło się więcej zamaskowanych postaci. Byli to mężczyźni w takich samych szatach.
Nad głowami trzymali różdżki, z których co chwilę wystrzeliwały czerwone i zielone iskry. Teraz Sakura zupełnie oniemiała. Odruchowo zrobiła lekki
krok w tył, a potem odwróciła się i ile sił w nogach pobiegła do domu.
-Finn dzieje się coś bardzo niedobrego! Tysiące zamaskowanych ludzi idzie prosto na nas!
-Co? Nie. To niemożliwie.-Wtedy chłopak wyjrzał przez okno. Sakura miała rację. Chwycił miecz i kazał dziewczynie oraz psu schować się w sypialni
niebieskowłosej. Po tym rozkazie wyszedł i poważnym krokiem szedł do ludzi. 2 metry od nich zatrzymał się. Wtedy kobieta zdjęła kaptur. Widać było
jej tożsamość. To Królewna Ognia! Ale co ona robiła tu, skoro umarła! A może ona po prostu nie umarła... Zamaskowanymi ludźmi okazali się Czarni
Czarodzieje. CC to mocna grupa, która jeśli będzie coś chciała to to dostanie. Jest ich dużo i mogą mieć wszystko. Nic dziwnego, że słaba KO wybrała
akurat ich do pomocy. Finn wiedział, że jego szanse są bardzo małe, jeśli wogóle jakieś są. Tu nawet jego optymizm nie mógł nic zdziałać. Tymczasem
wszystkiemu ze swojego okna przyglądała się Sakura. Jake siedział pod kołdrą, a ona chciała pomóc. Tylko nie wiedziała jak. Jake powiedział jej, że
oni pomagają KO i chodzi im o magiczne zdolności Sakury. Gdyby nie chodziło o nią już dawno byłaby na dole. Lecz nie mogła. Jedyne co przyszło
jej do głowy to zawołanie pomocy dla Finn'a. Dziewczyna chwyciła w dłoń małe pudełko, które kiedyś dostała od Królewny Balonowej i skontaktowała się
z nią.
-KB, Finn potrzebuje twojej pomocy! CC są przed naszym domem i chcą mnie. Finn poszedł sama, ale on nie da rady! Zbierz proszę jak najwięcej żołnierzy
i szybko przybądź tu!
-Dobrze, zaraz będę. Nie wychodź z domu i nie pokazuj się Czarnym Czarodziejom. Może nie zobaczą gdzie jesteś.-Wtedy Saura schowała się razem z Jak'iem
i czekała.
~~Na Dole~~
Finn nadal stał z mieczem, aż jeden z CC wypuścił czerwone iskry z różdżki. Oznaka wojny. No to koniec. Wszyscy w jednym momencie rzucili się na chłopaka.
Ten przez pewien czas omijał zwinnie ciosy, ale w końcu sam zaczął atakować. Jego miecz zabił wielu ludzi. Krew tryskała wszędzie. Niebieskie ubrania
chłopaka nagle zrobiły się czerwone od śmierci 10. Jednak 10 to nic w porównaniu z tysiącami ich wszystkich. Wtem zobaczył dużą, kolorową armię na
wzgórzu. Przemieszczali się szybko. Zaraz byli już przed Finn'em. Chłopak do końca nie wiedział co oni tu robią, ale w sumie to dobrze, że się zjawili.
Ponownie zaczął się atak, lecz tym razem w mniej więcej wyrównanej ilości żołnierzy. KB, słodyczanie, których było tysiące, Marcelina, Lodowy Król,
KGK i mnóstwo, mnóstwo innych. Coraz więcej Czarnych Czarodziei polegało w kałużach swojej własnej krwi. Trawa zmieniała się z zielonej na czerwoną.
Jednak niestety nie tylko oni umierali. Na trawie leżało też wiele słodkich szczątek. Ktoś mógłby pomyśleć, że to słodki deszcz i byłby szczęśliwy, ale
oni płakali. Tymczasem walka trwała. Wszyscy dzielnie walczyli. Nagle poleciała jakaś wielka iskra. Większa od tych dotychczasowych. Wyleciała w górę,
a potem spadała w dół. Nikt jej nie widział. Spadła, i z mocnym hukiem walnęła o ziemię. Rozbijając się, rozpadła się na jeszcze mniejsze kawałki
odbijające się od ziemi. Burza koloru, nagle głośny krzyk i dalej nic. Kiedy dym opadł Finn zobaczył coś strasznego. Królewna Balonowa leżała w
różowo czerwonej kałuży. Chłopak zaczął krzyczeć. Łzy płynęły po policzku, a krew z licznych ran i obrażeń jakich doznał. To było straszne. Podbiegł
do ciała by je ratować. Niestety nie było już czego. Dziewczyna stała się blada i zimna. Chłopak ostatni raz przytulił się do jej miękkich włosów.
Oderwał kawałek gumy, wziął ją w pięść. Zacisnął mocno, po czym ponownie chwycił miecz.
-Który to? Który to śmiał ją zabić?!! Który się pytam!-Chłopak krzyczał, a nikt się nie odzywał. Nabrał zamachu i pobiegł prosto na pierwszego z
brzegu czarodzieja. Jednym ruchem sprawił, że ręka mężczyzny leżała na trawie. Zaraz potem on z powodu wykrwawienia. Słodyczanie i inni, którzy
jeszcze żyli walczyli dalej. Finn nie chciał się poddać. Miał na sobie coraz więcej ran. Jego siły zmniejszały się z każdą chwilą. W pewnej minucie
usiadł. Kiedy przestał walczyć oczywiste było, że zaraz padnie ofiarą iskier. Było to prawdą. Chłopak chciał na chwilę zamknąć oczy, ale nie mógł
już ich z powrotem otworzyć. Ktoś w niego wycelował. Opadł na trawę, a wokół niego rozpłynęła się straszliwa kałuża smutku, goryczy i bólu. Koniec.
~~U Sakury~~
Dziewczyna nie mogła dłużej siedzieć w ukryciu. Ta niepewność trwała wieki. Sakura wyskoczyła z pod kołdry i wyjrzała przez okno. Z góry wyglądało
to jeszcze straszniej. Widziała zmarłych słodyczan. Szybko wodziła wzrokiem by zobaczyć z kim walczy Finn. Najpierw zobaczyła KB. Był to szok
pierwszego stopnia, jednak kiedy zobaczyła nieprzytomnego Finn'a nie wytrzymała. Nie zwracała uwagi na strach i przestrogi. Szybko wybiegła z domu
nie słuchając tego co mówi Jake. Podbiegła do chłopaka i mocno go przytuliła. Zaraz była cała poplamiona krwią. Nie obchodziło jej to.
-Finn! Słyszysz mnie? Obudź się!! Halo!-Dziewczyna była pełna nadziei, że to tylko chwilowe omdlenie ze zmęczenia. Optymistka. Położyła głowę
na jego piersi i wysłuchiwała chociaż najmniejszego zabicia serca. Nie słychać. To doprowadziło ją do łez. Zaczęły intensywnie płynąć, a dziewczyna
wprost się niemi dławiła. Zaczęła krzyczeć.
-Oddajcie mi go! Co wy mu zrobiliście! To niemożliwie!
-On nie żyje! Pogódź się z tym.-KO dobrze wiedziała, że Sakurze na nim zależy, a to właśnie ona go zabiła. Sakura słyszała teraz w głowie głosy:
-Spokojnie, my ciebie bronimy. Wszystko będzie dobrze. Schowaj się i nie poddawaj.-Słyszała, jakby to Finn i Królewna Balonowa do niej przemawiali.
Wtedy dziewczyna złapała miecz Finn'a nie zdążyła mu powiedzieć o swoich uczuciach, ale może on z nieba zobaczy jej bohaterskie czyny. Miotała
bronią i zabijała po kolei jak największą liczbę ludzi z CC. Zostało ich już nie wielu.Postanowiła zmierzyć się z samą Królewną Ognia i zaczęła iść
w jej stronę. Już miecz był przy jej szyi. KO nie wydawała się jednak przejmować. Coś jest na rzeczy. Sakura na chwilę odwróciła oczy. Przez sekundę
widziała napastnika, po czym iskry uderzył w jej serce,a ona opadła na trawę. Jej krew zalała duży odcinek trawy. CC i KO wyruszyli. Odwrót. No bo
po co mieli by walczyć dalej skoro zrobili już to na czym im zależało. Zamknęli na zawsze szczęście Krainy Ooo. Kiedy było po wszystkim Jake wyszedł
przed dom. Jego oczy nagle zasnuły się łzami. Zobaczył tyle poległych ciał. Lodowy Król również został zabity. Wtem podeszła do psa Marcelina.
Nie było już po co robić z siebie bohatera. Dziewczyna objęła ramieniem przyjaciela. Nie powiedziała nic, bo nie musiała. Dobrze rozumiała myśli
Jake'a bez słów. Tak już jest kiedy trzeba odłożyć na bok dumę i połączyć się w bólu. Długo patrzyli na krew i na przyjaciół. Oboje bardzo płakali
i nie starali się powstrzymać łez. Po co? Po jakimś czasie oboje postanowili zorganizować należyty pogrzeb. Nie mieli już kogo zapraszać, skoro
wszyscy zostali zabici. Finn'a i Sakurę pochowali razem. Obok był grób dla innych zasłużonych żołnierzy. Nagrobki zostały umieszczone w miejscu
śmierci Finn'a. Była napisana na nich tablica: Dla osób zasłużonych i kochanych. Mamy nadzieję, że na górze jest wam dobrze. Codziennie oboje
przychodzili stawiać świeże kwiaty. Przed grobami stała drewniana ławka. To na niej każdego dnia Marcelina i Jake rozmawiali ze zmarłymi. Zazwyczaj
w myślach. Rzadko na głos. Na głos rzadko rozmawiali też  ze sobą. Zrozumieli, że w takiej sytuacji nie potrzeba słów.



Mam nadzieję, że tego oczekiwaliście, bo widziałam,że chcecie emocji i krwi. No to macie. Mam nadzieję, że było fajnie, następne rozdział będą. Oceniajcie i dawajcie pomysły na specjal. Pozdrawiam i papa ♥

Spóźniony Prima Aprilis

Dziś chcę wam oficjalnie powiedzieć, że wiadomość o ostatnim rozdziale Adventure Time and Me i tym samym zakończeniu pisania była zwykłym żartem. Fake. Tak, nadal będę kontynuowała pisanie, a w jaki sposób to już zobaczycie sami. Nie mniej jednak zamierzam ostatni rozdział usunąć i napisać go jeszcze raz, dodając poprawki. Fabuła rozdziału będzie jednak taka sama. Tak więc ostatni rozdział usunę, napiszę na nowo, a potem znów będę pisała. Poprawki mają dotyczyć śmierci Finn'a. Została opisana źle i dlatego napiszę rozdział na nowo. Bardziej dramatycznie. Będą pojawiały się nowe rozdziały, ale nie mogę wam na razie zdradzić w jaki sposób to wszystko odkręcę. Mogę wam tylko powiedzieć, że w bardzo prosty sposób. Po za tym Sakura mi marudziła, że chce więcej i tak o to jestem, a wszystko było spóźnionym Prima Aprilisowym żarcikiem. Mam nadzieję, że się za to nie obrażacie. Proszę piszcie w komentarzach wasze reakcje na tę wiadomość i czy wogóle chcecie bym pisała dalej. Proszę piszcie i pozdrawiam!♥

Zapowiedź oraz krótko, zwięźle i na temat :)

Hey boys and girls! Dziś muszę wam powiedzieć jedną rzecz. Owszem to dopiero za 2 tygodnie, ale musicie być na to przygotowani psychicznie, więc oznajmię wam to wcześniej. Umrę?? Nie. Porzucę bloga? Nie. Oddam go w czyjeś łapki?? Pff nie. No to co???? Sakura miewa właśnie chwilę napięcia. Tak to ona zadawała pytania XD Jeeju, powiem wam i tyle. Od 25 maja do 29 maja włącznie nie zobaczycie mnie wcale. Nie będzie żadnej aktywności, ale nie chcę by ktoś to odebrał jako akt zaniedbania mojego wobec was. Nie. Nic z tych rzeczy. Po prostu jadę na wycieczkę klasową w góry i po 1. Nie biorę laptopa, a po 2. Nie będę miała czasu. Już teraz przepraszam, a przed samym wyjazdem jeszcze wam przypomnę. Tam zrelaksuję się trochę. Odpocznę od szkoły i wszystkich obowiązków. Mam zamiar się świetnie bawić, a potem na sobotę wrócić pełna sił i pomysłów na nowe posty! Taka przerwa myślę, że wyjdzie nam na dobre. Z góry przepraszam i jeszcze chciałam wam podziękować za ponad 1880 wyświetleń! Jesteście magiczni i bardzo wam dziękuję! Oczywiście na 2000 pojawi się specjal!!! Teraz to wszystko. Zapraszam do komentowania tu, co chcecie zobaczyć jeszcze na blogu, a ja zobaczę co da się zrobić! Pozdrawiam i jeszcze raz wielkie dzięki! Do zobaczenia Ninkacze! :)

Królowa Ciemności zaprasza.

Dziś ja przejmę posta, bo Nina jak zwykle się leni przed książkami. Dziś jest mój szczęśliwy dzień. Pada deszcz, jest mokro, zimno i ponuro, a w dodatku Nina musi uczyć się długich modlitw by móc je jutro zaliczyć u kobiety, która bardzo boi się szatana, choć uważam, że gdyby mnie poznała to od razu jej zdanie zmieniło by się nie do poznania. W każdym razie ja tu dziś rządzę, a jeśli ktoś nie lubi Grayandii to polecam nie czytać tego co napiszę. Chcę, abyście w tej chwili przestali czytać jeśli wasz humor jest dobry. W sumie to czytajcie. Im więcej nieszczęśliwych ludzi na świecie, tym świat jest lepszy. Teraz napiszę wam co nie podoba mi się na tym świecie:

1. Szczęście
2. Radość
3. Śmiech
4. Uśmiech
5. Jeśli coś udaje się ludziom
6. Wszystko co słodkie
7. Optymizm
8. Jednorożce
9. Króliczki i Zajączki
10. Róż

Tak to są rzeczy, które wkurzają mnie najbardziej. Teraz czas na rzeczy, które mnie cieszą. W większości to przeciwieństwa tego co mnie wkurza:

1. Deszcz
2. Zimno
3. Mrok
4. Nieszczęście
5. Ponure myśli
6. Zło
7. Czarne lwy i konie
8. Ciemne i straszne lasy
9. Strach
10. Wszystko co budzi w normalnych ludziach niepokój, strach i odrzucenie. To co omijają

To były rzeczy, które mnie cieszą. Jestem zbyt leniwa by pisać dalej, więc kończę posta i możecie czekać na kolejne, ale od Niny. (Jeśli w końcu oderwie się od książek) Teraz chcę wam jeszcze powiedzieć, że post byłby wcześniej, ale zostałam mianowana Królową Ciemności i miałam trochę spraw do załatwienia. Oficjalnie teraz wam to ogłaszam. Jeśli są ty jacyś moi fani to macie powody do dumy. Inni powinni się bać. To proste lubisz mnie?-Masz u mnie dobrze. Nie lubisz mnie?-Masz przerąbane. Teraz to wszystko. Jako królowa, wasze pierwsze zadanie to skomentowanie tego posta, a właściwie tego jak zareagowaliście na to, że zostałam mianowana. Piszcie czy się to wam podoba. Teraz idę, bo tak ja chcę. Piszcie i nara.