Kisiel

cześć! Mamy piątek, więc chcę wam pokazać, że weekend jest dla bloga. Dostaliście już nowy rozdział. Czego teraz chcecie? Jestem otwarta na przeróżne propozycje. Zaakceptuje i wezmę pod uwagę wszystkie. Sama nie wiem co mogę wam jeszcze powiedzieć. Czekam na propozycje. Taki mały brak pomysłów i krótki pościk. To czekam na komentarze. Pozdrawiam ^^

Adventure Time and Me~~Rozdział VII

Już jest! Długo wyczekiwany, nowy rozdział! Zapraszam do czytania i wyrażania opinii w komentarzach ♥

                Adventure Time and Me~Rozdział VII

~~Sam również zmęczony padł obok niej~~


W domu rozległ się mocny huk. Niebieskowłosa leżała na podłodze, ze zdziwionym spojrzeniem. Patrzyła na swoje
łóżko, gdzie leżał jej przyjaciel-Finn. Obudziwszy się chłopak jak by nigdy nic spytał czy nic jej się nie
stało. Ta przerażona spytała:
-Co ty robisz w moim łóżku?
-Śpię.
-To świetnie, ale czemu w moim łóżku, obok mnie?-Finn usiadł i podrapał się w głowę. Nie miał już żadnej
wymówki. Chcąc zapomnieć o sytuacji podszedł do Sakury. Zauważył, że jej kolano jest spuchnięte.
-Nie boli cię?
-Trochę.
-Chodź, zrobię ci opatrunek.-Wziął dziewczynę za rękę. Pomógł jej wstać. Następnie próbowali iść, ale mogło
to trwać długo, więc wziął ją na ręce. Sakura odmawiała, wyrywała się, lecz wiedziała, że to dla jej dobra
i w końcu poddała się. Doszli do łazienki. Tam dziewczyna usiadła na ramie wanny i wystawiła bolącą nogę.
Finn starannie przemył zbite kolano wodą dla wygnania bólu, a potem założył bandaż. Sakura podziękowała mu
i chciała wstać. Noga nadal ją bolała, więc odruchowo złapała chłopaka za rękę. Pomógł jej dojść do łóżka.
Kazał leżeć, a sam wyszedł. Po 20 minutach wrócił z tacą i Jaki'em u boku. Na tacy stał talerz gofrów, a obok
stał ulubiony kubek Sakury ze świeżym i pachnącym kakao. Postawił to na stoliku, obok dziewczyny. Jake kazał
Finno'wi wyjść z pokoju. Sam usiadł obok chorej i spytał.- Czu chcesz bym opowiedział ci bajkę? Kiedy ja jestem
chory, Finn zawsze opowiada mi bajki. To pomaga. Zazwyczaj sam szuka przygody, aby ją przeżyć, a potem opowiedzieć ją
mnie. To jak?
-Jeśli to nie sprawi ci kłopotu, chętnie czegoś posłucham.
-A jakiejś tematyki chcesz wysłuchać?
-Może romans, komedia i bitwa?
-Eh, trudne, ale okay.-No więc Jake z bardzo trudnym zadaniem wraz z Finn'em wyruszył w świat. Zaczęli od poszukiwania
romansu. By historia była w miarę spójna poszli do Panny Jednorożek. Była ona żoną Jake'a. Może nie tyle co żoną, a
narzeczoną, bo nie mieli jeszcze oficjalnej ceremonii. Mieli już kilkoro dzieci. Są to: Charlie, Jake Junior, Viola i T.V.
Maluchy uwielbiły, gdy tata odwiedzał je, lecz teraz sprawa była bardzo ważna i wymagająca pośpiechu. Kiedy dotarli do domu
szczeniaków i Panny Jednorożek, Jake wparował przez drzwi.
-Kochanie, przyszedłem się poradzić. Muszę opowiedzieć Sakurze bajkę, bo jest chora, a ja nie wiem jak. Mam zawrzeć romans, komedię
i bitwę. Pamiętasz opowiadałem ci o niej.
-Wtedy Jake spoglądając przez okno zauważył coś dziwnego. Stał tam lis. Widać było, iż czai się by kogoś zaatakować. Przerażony
pies wybiegł przed dom, każąc dziewczynie i dzieciom nie wychodzić. Ustał przed drapieżnikiem i krzyczał:
-Czego chcesz?Żółty trochę przestraszony wiedział, że musi to zrobić i dla Sakury, i dla rodziny. Powiększył się i wołając Finn'a
kazał mu wyjąć miecz. Oboje ruszyli w stronę zwierzęcia. W pozycji bojowej szykowali się do ataku. Nagle, przed samym ciosem, Jake odsunął się.
Skręcił w prawo i ustał. Finn biegł dalej. Uderzył mieczem w lisa, który odrzucony wylądował pod drzewem. Pokonany, szybko pozbierał się
i uciekł do lasu. Wrócili do środka. Panna Jednorożek podeszła do Jake'a i mocno cmoknęła go w policzek. Wypowiadając słowa podzięki,
przyjaciele postanowili wrócić do domu, już z gotową bajką. Mieli zawarty romans, komedię i bitwę. Biegli. W końcu byli na miejscu.
Jake wszedł do pokoju Sakury. Dziewczyna szybko odłożyła wcześniej czytaną książkę. Zaciekawiona wpatrywała się w psa. Ten zaczął opowieść.
-Dawno, dawno temu, bo aż godzinę temu, szedłem przez las, by odwiedzić moją ukochaną i dzieci. Kiedy byłem już w miejscu zamieszkania,
chwilę rozmawiałem z Panną Jednorożek, a potem bawiłem się z dziećmi. Zauważyłem przez okno, dziwnie czającego się lisa. Postanowiłem
nie narażać rodziny na niebezpieczeństwo i poszedłem z nim walczyć. Wraz z Finn'em biegłem w jego kierunku. Finn wyjął miecz. Byliśmy już
gotowi do ciosu. Nagle, nie wiem czemu, przed ostatecznym starciem zwątpiłem. Szybko przekręciłem głowę w bok, a za nią ciało. Nogi, a raczej
łapy, powędrowały w lewo. Finn został sam.
-A gdzie bitwa skoro zwątpiłeś?
-Daj mi skończyć. Dziękuję. No więc Finn został sam. On nie wątpił. Miecz skierował w zwierze i jednym ciosem, lis znalazł się pod drzewem.
Szybko się pozbierał i uciekł w głąb lasu. Wróciliśmy do domu. Jako bohaterowie, moja ukochana podeszła i dziękując pocałowała mnie. Wtedy
pożegnaliśmy się i poszliśmy do domu. Tak nastąpił Happy End. Jake skończył bajkę, lecz Sakura leżała już na drugim boku, słodko podchrapując.
Pies tylko bardziej okrył ją kołdrą i cicho zamykając drzwi wyszedł. Poszedł do salonu, gdzie przebywał Finn.
-Zasnęła-Mówił
-To dobrze-Odpowiedział przyjaciel. Jak ja mogłem to zrobić. Zasnąłem obok niej. Tylko najadłem się wstydu.
-Młody, to nawet lepiej, może częściej to się zbliżycie. Tylko nie tak brutalnie.
-I mówi to ten, którego "wrażliwość mieści się w łyżeczce od herbaty".


Trochę krótko, bo chciałam szybko. Żeby dla was. Dzięki za przeczytanie i proszę o komentarze. ^^
Pozdrawiam ♥

Piątek wyczuwam!

Dzień dobry wszystkim! Skoro mamy piątek, czuję nieoczekiwany przypływ energii. Mam zamiar dokończyć dla was rozdział i zrobić jeszcze kilka rzeczy. Wszystko w swoim czasie. Tematyką dzisiejszego posta jest sport. Nie taki tam sport. Głownie chodzi o pewien wiosenny sport. Chodzi mi tu o rolki. Nie wiem czy ktoś z was jeździ, czy nie jeździ, ale jedno wam powiem. Naprawdę warto. Możecie spalić zbędne kilogramy, ale też świetnie się bawić. Najlepiej z przyjaciółmi lub znajomymi, tak jak to robię ja. Jeśli ktoś z was nie umie jeździć na rolkach to muszę wam coś przyznać. Nie speszajcie się tym, że nie wyszło. Może nie wyjść raz czy drugi, ale w końcu się uda. Najlepiej pierwsze początki zaczynać w domu. Nikt nie będzie się śmiał, a upadek będzie mniej bolesny. Tak właśnie robiłam to ja. Uczyłam się nie strudzenie i ćwiczyłam. Wiem, pewnie myślicie, że łatwo mówić, gorzej zrobić. Z jednej strony macie rację. Chociaż, ja pod koniec dnia potrafiłam już utrzymać równowagę. Musicie tylko mieć chęć, a dobrze jest też umieć śmiać się ze swoich błędów. Ja zawsze do dziś śmieję się, jak się nie chcący wywrócę. Opowiem wam jak to pewnego dnia cały dzień miałam same przewrotki ^^

Wychodząc na rolki, jak w większość wakacyjnych popołudni było spokojnie. Jednak już na schodach przy klatce, potknęłam się. Widziałam koleżankę, która już schodzi ze schodów, gdyż miałyśmy razem jeździć. Czasem na kamieniu przy klatce, jest coś w rodzaju wycieraczki, tylko z takich drutów. Nie umiem tłumaczyć. Zahaczył mi się tam rolek. Koło od rolka. Oczywiście znów się potknęłam. Było to dziwne, bo umiałam już dobrze  jeździć. Tym razem nie zakończyło się samym podknięciem. Oczywiście musiałam się przewrócić. Prosto na pośladki. Zaczęłam się śmiać. Później chciałam zjechać szybciej więc po trawie. Poślizgnęłam się i znów poleciałam do tyłu. Oczywiście znowu śmiech. Ten dzień był bardzo dziwny. Jutro wyjdę w tym roku pierwszy raz. Rolki zmieniam co dwa lata. Wtedy z nich wyrastam i są dość bardzo zjechane, można powiedzieć. Ja się z wami żegnam. Jutro może zdążę napisać wam, jak to Sakura uczyła się jeździć na rolkach, które dostała ode mnie przedwcześnie na urodziny, bo znalazła je w szafie. Całe różowe rzecz jasna. Może uda mi się przekonać do nauki też Grayandię? Tak mam dla niej w zapasie rolki. Ja lecę. Pozdrawiam ♥ ^^

 

Grayandia, Sakura i Nina-Hobby i inne

Zacznijmy może od przydzielenia 3 znanych hobby. No to tak. Taniec-Sakura. Ona potrafi tak się gibać długi czas. Jak włączam jakąś nadzwyczaj optymistyczną piosenkę udaje balet. Rysunek-Grayandia.  Ostatnio znalazłam jakiś zeszyt. Był czarny i pełen dziwnych rysunków. Mimo swojego dziwnego wyglądu, były bardzo zadbane i starannie wykonane, co sprawiło, że stały się małymi, nikomu nie pokazanymi dziełami sztuki. Śpiew-Nina. Czemu? Bo pozostałych kategorii nie umiem. Śpiewam bardzo często. Jak świeci słońce, jak pada deszcze, jak uczę się historii... Co jeszcze. Było pytanie do Grayandii. Czy ma swojego wybranka serca. Ona mówi, że nie, ale błagam. Ja ją znam. Widzę na kogo patrzy jak na idiotę, a na kogo inaczej. Po za tym to łatwe, bo ona na wszystkich patrzy źle, a tylko dla niego potrafi pokazać inne oczy, choć zawsze jest dla niego oschła. On stara się zbliżyć, ale nie chce się ujawnić. Jeszcze ich zeswatamy. Zobaczycie. Jak znajdę wam jego zdjęcie to wam dam. Chwila. Mam!

Powiedzmy, że Hauru będzie pasował. To jest mniej więcej taki Hauru. Teraz możecie denerwować Grayandię mówiąc Grayandia X Hauru! Zginę przez to, ale okay. Co wam jeszcze napisać. Może, wiem! Robimy głosowanie! W jaki sposób zeswatamy Grayandię i Hauru? Musicie wymyślić coś, abyśmy ich zbliżyli do siebie. Liczę na waszą kreatywność. Przypominam, że nasza czarnowłosa, to nie Sakura i jest trudna. Dalej! Wymyślajcie! Ja już się z wami żegnam. Do zobaczenia! ♥

Witam, Witam

Cześć! Dziś taki szybki pościk, bo muszę się szykować na przyjęcie urodzinowe do Musicy, a muszę jeszcze się ubrać i wiecie, takie tam. Dziś Sakura się przeziębiła, bo ostatni wiosenny post doprowadził do tego, że chciała ona wyjść na dwór i oczywiście nie założyła czapki. Jak wiemy wiosny jeszcze nie ma. Teraz tak. Ja nie mogę prowadzić posta, Sakura nie może, to kto? Nie, błagam tylko nie to! Eh, chyba nie mam wyjścia. Grayandia! Chodź tu! Musisz poprowadzić posta! Już idzie. Zanim dojdzie, ja zapoznam was z krótkim ostrzeżeniem.

Przed potem pisanym przez Grayandię, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do posta, gdyż każdy post pisany przez Grayandię zagraża nadmiernym pesymizmem.


Siema. Nie wiem czemu muszę to robić, ale cóż. Sama nie wiem co mam wam pisać, ale może dam wam moją wersję postrzegania wiosny. Zapewniam, że nie jest ona za wesoła, więc jeśli komuś nie pasuje to radzę nie czytać dalej. Zaczynajmy. Jeśli to czytasz musisz być ciekawy, albo po prostu się nudzisz. Możesz jeszcze zawrócić. Na pewno? Okay. Wiosna i słońce to coś strasznego. Razi w oczy i sprawia, że stajemy się różowi od tak zwanej opalenizny. Zaczyna wszystko zakwitać. Robi się zielono jak u Sakury w głowie. Wszystko takie szczęśliwe i zadowolone. Ohyda. Jeszcze wam coś powiem. Cały czas kicham. Nie mogę się skupić na robieniu cichych żartów Sakurze, bo nie są już wtedy takie ciche. Czemu? Bo wszędzie gdzie będę mnie słychać! I nie wiem dlaczego. (Hm no nie wiem, może masz alergie!? aut.) Latem jednak nie pocę się. Inni mają tak cały czas, a ja nie. Wolę przebywać gdzieś w chmurach deszczowych. A jak już pada, jest idealnie. Lubię być też w ciemnym lesie. Pełen musi być dziwnych stworzeń. Bezpiecznych i wyglądających miło, lecz dziwnych. Wolę już zakończyć temat wiosny. Moja pora roku to jesień i koniec. Sami chcieliście posty ode mnie słyszałam, a teraz była taka potrzeba. Macie i się cieszcie. Ja kończę. Komentujcie i takie tam wiecie. Dawajcie tematy na posty i piszcie pytania do mnie. Chętnie posłucham, a potem Nina da je w poście jakimś. Już ja o to zadbam, ale najpierw musicie te pytania dać. Wiecie co robić. Nara.

Ohayo ♥

Witajcie Ninkacze! Arigato, za taką dużą liczbę wyświetleń! Dziś jak zawsze miałam mnóstwo zabranego czasu przez szkołę, ale w weekend postaram się wam dać jakiś dłuższy post. Może w końcu tego one-shota wam dam? Gomene, gomene, poprawię się. Teraz myślę o czym wam napisać. Hm... Może wejdźmy w jakiś wiosenny temat? Tak! Na poprawę humoru. bo jeszcze dziś nauka mnie czeka... To największą znawczynią takiego tematu jest Sakura. Grayandii damy latem burzę. Choć Sakuro!  


Ohayo!!!! Już nie mogłam się doczekać, kiedy będę mogła do was znowu coś napisać. Wiosna Nina, tak? Dobrze. Jestem mistrzem w wiośnie, niczym Makarov w gildii Fairy Tail. Sprawdźmy moje dotychczasowe dane. Tak... Okay. Wiem! Na początek, zanim będziecie czytać dalej, wyobraźcie sobie wiosnę. Kiedy ja o niej myślę, kojarzy mi się z zieloną przestrzenią słońcem i różowymi oraz fioletowymi kwiatami. Przejdźmy dalej. Mamy dziś 5 marca, czyli urodziny przyjaciółki Niny-Tyny. Marzec to zwiastun/thiller wiosny. Zaczyna się ona ponoć 20 marca. Jednak jest to błąd! Czy 19 marca jest inna pogoda np, bardzo zimno, a 20 marca jest ok. 20 stopni??? Raczej nie. Nie ma ostrej granicy na rozpoczęcie wiosny. Może ona się zacząć wcześniej, a zazwyczaj zaczyna się później. Więc po co ta data? Bo to początek astronomicznej wiosny. Zaczyna się ona przez takie ustawienie kosmosu itp. Możemy już przejść to innej fazy opowieści o wiośnie. Niektórzy nie lubią wiosny przez pyłki, na które dużo osób ma uczulenie/alergię. Odzywają się wtedy wszystkie nasze alergie, choć ja nie mam ani jednej. Niektórzy nie lubią też wiosny od tak. Nie ma na to wytłumaczenia. Tak po prostu. Słońce działa na nas motywacyjnie! Czy jeśli pada deszcz to czy chcecie iść na spacer, biegać i śpiewać? Raczej tej energii i zapału nie ma. Kiedy świeci słońce większość ludzi ma zapał i tętni życiem. Chyba, że Grayandia, to wtedy nie. Najlepiej jest, kiedy mamy słoneczny i ciepły piątek! No kto tu  nie lubi piątku?? Ogólnie wiosną ludzie tętnią zapałem, ale też natura tętni życiem! Budzą się owady, zwierzęta, które zimą zapadły w sen zimowy, no i oczywiście rośliny, które chyba już pod koniec marca, albo w czerwcu kwitną kolorowymi kwiatami! Kocham to! ♥
-I to wszystko budzi się głodne i dlatego zżerają nas komary i inne dziadostwa.
-Grayandia! Zdaje się, że to ja miałam mówić o wiośnie i motywować ludzi! Nina miała rację, żebyś się nie wtrącała. Idźmy dalej. Hm. To w sumie chyba wszystko. Teraz wiecie już dużo o wiośnie, choć pewnie wcześniej to wszystko wiedzieliście. Mam nadzieję, że trochę się zmotywowaliście i macie więcej energii. Teraz idźcie zrobić coś na co macie ochotę! Na coś do czego zmotywowała was ta wypowiedź! Na przykład ja mam chęć do robienia zadań w To Nie Książce, a muszę się uczyć... W sumie ja nie. Tylko Nina. HiHi.


Dzięki Sakuro, przepraszam was za Grayandię i zapraszam do komentarzy. Każdy jest jeszcze bardziej motywacyjny niż ta gatka Sakury. Dawajcie mi jakieś tematy na posty, a jeszcze dodam, że raz na tydzień, będzie pojawiał się post z tematem wybranym przeze mnie. Tak jak dziś. Chyba, że wam się to nie podoba. Jeszcze raz dzięki, proszę o komentarze i pozdrawiam was ♥

Cieszmy się!

Good Morning, Guten Tag, Dzień Dobry, Hejoo, zdrastwujtie ^^

Dziś po szkole, o dziwo mam na cokolwiek czas. Zaczęłam pisać rozdział, ogólnie mam zamiar zająć się sprawami bloga itp. Mam też w planach one-shot'a. Jednym słowem takie opowiadanie z całej historii mojego opowiadania, ale nie mające wpływu na dalsze losy bohaterów. Nie wiem jeszcze o czym. Dziś chyba opowiem wam o moim dniu. Było to tak: ^^

Wstałam o 6.30, bo lekcje jak zawsze na 8.00.  Ubrałam się, pościeliłam łóżko, zjadłam. To takie typowe czynności. Ogólnie miałam 7 lekcji. Dostałam 4 ze sprawdzianu z angielskiego :(, ale za to 6 z dyktanda i 6 z plastyki za rzeźbę. Szczerze, to chyba pani miała dobry dzień, bo takich ocen było dużo. Moja pierwsza 6 z plastyki! Przychodząc zmęczona do domu uświadomiłam sobie piękną rzecz. Nie mam nic zadane, bo robię ćwiczenia szybciej nie wiem czemu. Nauczyć się muszę tylko tematu z historii, a tak naprawdę powtórzyć, bo mamy ten sam. Nie ma to jak Polak, który musi uczyć się o Żydach. Auschwitz Birkenau. Mówi wam to coś? Nie dawno miałam spoko temat. Niby, że II Wojna Światowa i tak dalej, ale wystąpiły tam bardzo fajne nazwy ^^ Hiroszima i Nagasaki. Oczywiście musiało mi się skojarzyć z twórcami mang. Ostatnio mam też chęć robienia zadań w Zniszcz Ten Dziennik i To Nie Książka. Patrzę na półkę i widzę te grzbiety. Mam taką chęć to zrobić. Chęć tak, ale jakoś pomysłów i zapału brak. W sumie to nie wiem co jeszcze mogę napisać. Teraz proszę was o opinie do bloga i o pomysły na kolejne posty. Oprócz tego piszcie też, o czym mam napisać tego One-shot'a. ^^ Pozdrawiam ♥